Зоя Ященко — Сны songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сны" van Зоя Ященко.
Songteksten
Вот я и проснулась. Снился город,
Белый-белый, среди гор в ущелье,
Все другое: звуки, краски, горы,
А в руке — чужое ожерелье.
Чьи-то книги, музыка другая,
Я ее на празднике слыхала…
Ходят люди, никого не знаю,
Много солнца, аромат сандала.
Колокольчик зазвенел у входа,
Гость пришел. Хозяин в дом вернулся?
Я его спросить хотела что-то,
Он в ответ руки моей коснулся.
И расцвел в груди волшебный лотос,
Лепестками потянулся к свету,
И позвал меня далекий голос
С той вершины, где встают рассветы.
Вдруг такая ясность озарила,
Без границ, без страха, без предела,
Я проснулась, я глаза открыла,
За окном — все тот же город белый…
Сны
Это мои сны…
От зимы до весны…
От стены до стены…
А потом поползла лавина,
Я опять хотела проснуться,
И проснулась наполовину,
Кто-то так и не смог вернуться…
Сны…
Это всего лишь сны…
От луны до луны…
От стены до стены…
Бредут твои стада,
К теплу бредут на юг,
Играет на дуде
Отчаянный пастух.
Но некуда идти,
Кругом война, война,
Расстроена дуда
И музыка больна…
Малиновый платок
На девочке в метро,
Не вызволить ее Из города Зеро.
В подземные врата
Вагон ее везет,
А девочка поет,
А девочка поет…
Зову тебя сквозь ночь,
Молчит дуда твоя,
В малиновом платке,
Похоже, это я…
Сны…
Это всего лишь сны…
От войны до войны…
От стены до стены…
Стою перед тобой,
Как лес перед травой,
Хочу тебя обнять,
У всех тебя отнять,
Рисую на стекле
Немыслимый узор,
Он так похож на наш
Прощальный разговор.
Заброшен этот дом,
Пустует много лет,
Но кто-то по ночам
В нем зажигает свет.
Стеклянный желтый шар
Мерцает за окном,
Медведи и слоны
Забылись сладким сном.
Тянусь к тебе сквозь мглу,
Мне страшно и светло,
И две мои руки
Проходят сквозь стекло…
Сны…
Это мои сны…
От луны до войны…
От стены до стены…
От темна до темна…
То с тобой, то одна…
Songtekstvertaling
Dus werd ik wakker. Ik droomde van een stad
Wit, tussen de bergen in de kloof,
Al het andere: geluiden, kleuren, bergen,
En in zijn hand-iemand anders ketting.
Iemands Boeken, andere muziek,
Ik hoorde het op het festival.…
Mensen lopen rond, Ik ken niemand.,
Veel zon, geur van sandelhout.
De bel ging bij de ingang.,
De gast kwam. Is de eigenaar Al terug?
Ik wilde hem iets vragen.,
Hij raakte mijn hand aan als reactie.
En de magische Lotus bloeide in zijn borst,
Blaadjes voor het licht,
En een verre stem riep mij
Vanaf de piek waar de dageraad opkomt.
Plotseling kwam er zo ' n helderheid.,
Geen grenzen, geen angst, geen limiet,
Ik werd wakker, Ik opende mijn ogen,
Buiten het raam-dezelfde witte stad…
Slapen
Dit zijn mijn dromen.…
Van winter tot lente…
Van muur tot muur…
En toen begon de lawine.,
Ik wilde weer wakker worden.,
Ik was half wakker.,
Iemand kon nooit meer terugkeren.…
Slapen…
Dit zijn maar dromen.…
Van de maan tot de maan…
Van muur tot muur…
Jullie zwerven rond.,
To the heat wander South,
Speelt de Duda
Een wanhopige herder.
Maar je kunt nergens heen.,
Rond de oorlog, oorlog,
Duda Van Streek Maken
En de muziek is ziek.…
Karmozijnrode zakdoek
Op een meisje in de metro,
Haal haar niet uit zero city.
Naar de ondergrondse poort
De auto draagt haar.,
En het meisje zingt,
En het meisje zingt…
Ik bel je de hele nacht.,
Je Duda is stil.,
In een karmozijnrode zakdoek,
Het lijkt op mij.…
Slapen…
Dit zijn maar dromen.…
Van oorlog naar oorlog…
Van muur tot muur…
Voor je staan,
Zoals het bos voor het gras,
Ik wil je knuffelen.,
Jou bij iedereen weghalen.,
Ik teken op glas.
Een ondenkbaar patroon,
Het lijkt zo op de onze.
Een afscheidsgesprek.
Dit huis is verlaten.,
Leeg voor vele jaren,
Maar iemand ' s nachts
Hij doet het licht aan.
Glazen gele bol
Flikkerend buiten het raam,
Beren en olifanten
Ze vielen in een zoete slaap.
Om je te bereiken door de mist,
Ik ben bang en licht,
En mijn twee handen
Ga door het glas…
Slapen…
Dit zijn mijn dromen.…
Van de maan tot de oorlog…
Van muur tot muur…
Van donker naar donker…
Soms met jou, soms alleen…