Змей — Маленький остров songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Маленький остров" van Змей.
Songteksten
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Сегодня во сне мы с тобой догоняли последний трамвай,
А под ногами трава была мягкой, как наша кровать.
Я крепко держал тебя за руку, словно ребенка вел в детский сад.
И мы так запыхались, будто бы нам лет по 70.
Помахав ему вслед, я в этом сне себя с ней,
Представил себя в старости, что на свете счастливей нас нет.
Спросил в прикол у тебя валидола
И прикидывался стариком всю дорогу до дома.
И мы смеялись и я весь сиял, думая как же Много всего мы успеем и что впереди у нас ещё вся жизнь,
Но распахнулось от ветра окно и мой сон сдул,
Тут же ударивший в ноздри ледяной воздух.
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Вместо того, чтобы просто на вёслах с тобой добираться до острова,
Думаю как мои старые кости и трость спокойно б до дома довёз трамвай.
Вместо того, чтобы думать о чуде я думал о том, что наворочу дел.
Я так хочу, всё по плечу, так почему я ворчу теперь?
Всё! Поздно мне в десант, сегодня стукнет ровно 70
И где веселье всё? Так отмечать совсем нельзя.
Ведь я на последнем трамвае или автобусе
Скоро доеду до рая, этот крик души с собой унеся.
Где жвачка в седых растрепанных волосах?
Где на праздничном столе сказка про трех поросят?
Где мои внуки те, что носятся и голосят?
Я праздную свое 70-ти летие сам.
И это не то чтобы жалоба,
Что на столе как и сотни других у начальства лежало бы.
Этом моё разжалование
И я бы вырезал кусок жизни, но ножа на него нет.
Живя как на луне, не слышал в голосе трезвом
Просьбы пополнить копилку чем-то полезным.
Не видел очевидного, слепил слепым мой мир.
А были же ночью дивными, а дни солнечными.
Искать остров на свой страх так и не решился.
Во мне поселился монстр и я жил во лжи с ним.
Не был хорошим нарочно, но стоял бы горой сейчас
За право исправить всё, будь у меня второй шанс.
Может и зря смотрю назад и лезу в эти дебри сам,
Лучше открыть глаза, пусть даже в 70.
Не важно, что смог разобрать ты среди моего нытья,
Лишь бы ты увидел то, что не успел увидеть я…
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Маленький, маленький, маленький, маленький остров, необитаемый.
Манит и манит и манит, но я слишком поздно нашёл этот тайный мир.
Songtekstvertaling
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.
Vandaag in mijn droom haalden we de laatste tram in,
Het gras was zo zacht als ons bed.
Ik hield je hand vast alsof ik een kind naar de kleuterschool bracht.
En we waren zo buiten adem, alsof we 70 jaar oud waren.
Ik zwaaide naar hem en in die droom was ik bij haar.,
Ik stelde me op mijn oude dag voor dat we de gelukkigste mensen ter wereld waren.
Ik vroeg je om een grap validola
Hij deed zich voor als een oude man helemaal naar huis.
En we lachten en ik straalde, denkend hoeveel tijd we zouden hebben en dat we ons hele leven nog voor ons hadden.,
Maar het raam ging open in de wind en mijn droom werd weggeblazen,
Een ijzige lucht raakte zijn neusgaten.
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.
In plaats van met je te roeien om naar het eiland te gaan.,
Ik denk dat als mijn oude botten en een wandelstok stilletjes ... het een tram naar het huis zou nemen.
In plaats van aan een wonder te denken, dacht ik aan hoeveel ik zou doen.
Ik wil het zo graag, Ik kan het aan, dus waarom mopper ik nu?
Alles! Het is te laat voor mij om lid te worden van het landingsteam, vandaag word ik precies 70.
En waar is al het plezier? Dit is niet de manier om het te vieren.
Ik zit op de laatste tram of bus.
Binnenkort zal ik het paradijs bereiken, neem deze schreeuw van de ziel met me mee.
Waar is de kauwgom in je grijze, verwarde haar?
Waar is het sprookje over drie biggen op de feesttafel?
Waar zijn mijn kleinkinderen, die rondrennen en schreeuwen?
Ik vier zelf mijn 70e verjaardag.
En het is niet echt een klacht.,
Dat op de tafel zoals en honderden andere oversten zouden doen.
Dit is mijn degradatie.
En ik zou een deel van het leven eruit snijden, maar er is geen mes voor.
Leven als op de maan, hoorde ik niet met een nuchtere stem
Verzoeken om iets nuttigs toe te voegen aan uw spaarvarken.
Ik zag niet het voor de hand liggende, ik verblindde mijn wereld.
En er waren prachtige nachten en zonnige dagen.
Ik durfde het eiland niet op eigen risico te zoeken.
Ik had een monster in me en ik leefde er een leugen mee.
Het was niet goed met opzet, maar het zou nu een berg zijn.
Voor het recht om alles te herstellen als ik een tweede kans had.
Misschien moet ik niet achterom kijken en zelf in deze wildernis klimmen.,
Het is beter om je ogen te openen, zelfs als je 70 bent.
Het maakt niet uit wat je kunt zien in het midden van mijn gezeur.,
Kon je maar zien wat ik niet kon.…
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.
Klein, klein, klein, klein eiland, onbewoond.
Wenkt en wenkt en wenkt, maar ik vond deze geheime wereld te laat.