Зимовье зверей — МоноАтеизм songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "МоноАтеизм" van Зимовье зверей.

Songteksten

Запутавшись в речах богини Кали,
Я пробовал дышать сквозь жабры рабьи.
Пока ее уста мне предрекали
Безденежье, безделье и безбабье.
Но я доволен был любым уделом,
Вычерпывал и тратил сколько было.
И даже если смерть меня хотела,
Моя любовь всегда меня хранила.
От черных дел и неразумных трат,
От адских петель в скрипе райских врат…
Те петли смазав маслом, но не мылом,
Я пробовал уйти и отвертеться.
Но оказалось, что не тут-то было —
Какая цель, такие к ней и средства.
Все, что я делал, становилось словом,
Танцующим вприсядку под ногами.
И некая священная корова
Преподнесла мне рог с тремя бобами.
И я бежал стеблями тех бобов
Долой от антиподовых богов…
Искать вину в других не лучший способ,
Скорбь получаешь к истине в довесок.
И тот, кто мне вручал дорожный посох
Остерегал клевать на мелких бесов.
Он говорил: «Колени не подмога.
Любви достоин тот, кто гибнет стоя».
Он повторял: «Когда мы смотрим в оба,
То видим только зеркало кривое».
И в тех местах, где оптика лгала,
Я выпрямлял собою зеркала…
Сквозь кегельбан разбросанных кумиров,
Все виделось в какой-то мутной тризне.
И брошенный наверх шипами мира,
Я расписался в моноатеизме.
Делю свой ужин с сытыми врагами,
Которые и с ним запанибрата, но Неужто в этом скорбном балагане,
Еще никто не умирал от мата?
Я буду первым, если захочу
Поставить не на свет, а на свечу…
Бобы истлели, затекли колени,
И легкость на подъем разъела жабры.
Враги дострочно полегли от лени,
Задушенные собственною жабой.
Шипы завяли, муки притерпелись,
Дела свелись не только к песнопенью,
Все средства сочтены, и даже ересь
Является отныне лишь ступенью.
Теперь я ближе, нежели тогда
Сомненья укрепляют города…

Songtekstvertaling

Verward door de woorden van de godin Kali,
Ik probeerde door de kieuwen van een slaaf te ademen.
Terwijl haar mond het me vertelde
Gebrek aan geld, nietsdoen en gebrek aan geld.
Maar ik was tevreden met elke partij.,
Hij sprong eruit en gaf zoveel mogelijk uit.
En zelfs als de dood me wilde,
Mijn liefde heeft me altijd veilig gehouden.
Van zwarte daden en onredelijke uitgaven,
Van helse scharnieren tot het kraken van hemelpoort…
Die lussen zijn gesmeerd met olie, maar geen zeep.,
Ik probeerde ermee weg te komen.
Maar het bleek dat dit niet het geval was. —
Wat is het doel, dat zijn de middelen daarvoor.
Alles wat ik deed werd een woord.,
Dansend hurken onder je voeten.
En een zekere heilige koe.
Ze gaf me een hoorn met drie bonen erop.
En Ik Rende met de stengels van die bonen
Weg met de antipodeaanse goden…
Zoeken naar fouten in anderen is niet de beste manier,
Je krijgt verdriet naast de waarheid.
En degene die me de wandelstok gaf
Hij waarschuwde me om kleine duivels niet te bijten.
Hij zei: "knieën helpen niet.
Liefde is waardig voor degenen die staand sterven."
Hij zei: "als we beide kanten opkijken,
Dan zien we alleen een kromme spiegel."
En op plaatsen waar de optiek loog.,
Ik heb mijn spiegels rechtgezet.…
Door de bowlingbaan van verspreide idolen,
Alles werd gezien in een soort modderige Trizna.
En door de doornen van de wereld worden uitgeworpen.,
Ik tekende voor monotheïsme.
Mijn diner delen met goed gevoede vijanden,
Wat hem bekend is, maar zeker in deze plechtige farce.,
Is er niemand gestorven aan de Mat?
Ik zal de eerste zijn als Ik wil.
Doe niet licht aan, maar op een kaars.…
De bonen waren aan het rotten en mijn knieën waren gevoelloos,
En het gemak van tillen at weg bij de kieuwen.
De vijanden stierven met opzet van luiheid.,
Gewurgd door hun eigen pad.
De doornen verdorde, de kwelling werd doorstaan,
Het was niet zomaar een gezang.,
Alle middelen zijn genummerd, en zelfs ketterij
Het is nu slechts een stap.
Ik ben nu dichterbij dan toen.
Twijfel versterkt de stad…