Зимовье зверей — Мелодия непонимания songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мелодия непонимания" van Зимовье зверей.
Songteksten
Улицы злые, пустые дома.
Фонари навесные. В каждом окне — город-тюрьма.
Прятаться поздно — там на реке уже плавят мосты.
Люди и звезды спят вдалеке, сушат хвосты.
Дома и машины прижались плотнее друг к другу, друг к другу,
Предчувствуют вьюгу, но им так не хочется здесь околеть.
И я, чтоб не замерзнуть, — по кругу, по кругу, по кругу,
Наполовину голодный, замерзший, умерший на треть…
Мелодия непонимания…
Тяжелые мысли — тяжелый снег…
Не требую ни любви, ни внимания,
Но все же, но все же, но все же — я тоже человек.
(Собаке — собачье…)
Лестницы стынут, ступени скользят.
В промокшую спину — люди плюют, звезды грозят.
И нельзя возвращаться: там, где ты был, уже плавят мосты.
Лишь остается вращаться по ближнему кругу беды.
Разучены танцы, но песни — никто никогда не услышит.
Усталые мысли разбросаны, их не собрать, не согреть.
И я, чтоб не поддаться, все выше, и выше, и выше —
Стремянкою в небо, к утру обреченный сгореть.
Восход неестественно тих
Назло катаклизмам природы,
И те, что на вольных хлебах,
Давно улетели на юг, —
Земная печаль не для них…
Крылатые тени свободы…
Мы встретимся в теплых краях,
В уютных краях чьих-то рук…
Мелодия непонимания…
Тяжелые мысли — тяжелый снег…
Не требую ни любви, ни внимания,
Но все же, но все же, но все же — я тоже человек.
(Медведю — медвежье…)
Songtekstvertaling
De straten zijn boos, lege huizen.
Gemonteerde lichten. In elk raam, een gevangenisstad.
Het is te laat om te verbergen — bruggen worden al omgesmolten op de rivier.
Mensen en sterren slapen in de verte, drogen hun staart.
Huizen en auto ' s dichter bij elkaar, dichter bij elkaar,
Ze voelen een sneeuwstorm, maar ze willen hier niet sterven.
En ik, om niet te bevriezen ... in een cirkel, in een cirkel, in een cirkel ... ,
Half uitgehongerd, half bevroren, een derde dood. …
Melodie van misverstand…
Zware gedachten - zware sneeuw…
Heb geen liefde of aandacht nodig,
Maar toch, maar toch, maar toch ... ik ben ook een mens.
(Hond-hond...)
De trap wordt koud, de trappen glijden.
In de natte rug spugen de sterren.
En je kunt niet terug: bruggen smelten al waar je was.
Alleen nog om te draaien in de nabije cirkel van problemen.
Ze hebben leren dansen, maar niemand zal de liedjes ooit horen.
Vermoeide gedachten zijn verspreid, ze kunnen niet verzameld worden, ze kunnen niet verwarmd worden.
En ik, om niet toe te geven, allen hoger, en hoger, en hoger —
Een ladder naar de hemel, gedoemd om te branden tegen de ochtend.
De zonsopgang is onnatuurlijk stil.
Om de cataclysmes van de natuur te verstoren.,
En die op gratis brood,
Lang naar het zuiden gegaan, —
Het aardse verdriet is niet voor hen.…
Gevleugelde schaduwen van vrijheid…
We ontmoeten elkaar in een warmer klimaat.,
In het comfort van iemands handen…
Melodie van misverstand…
Zware gedachten - zware sneeuw…
Heb geen liefde of aandacht nodig,
Maar toch, maar toch, maar toch ... ik ben ook een mens.
(Aan de beer-Medvezhye…)