Zibba e Almalibre — Un'altra canzone songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un'altra canzone" van Zibba e Almalibre.

Songteksten

Ho trovato le mie ali
nella terra in cui vivevo.
Senza perdere la testa
dietro a sogni che perdevo.

Senza fari a illuminare,
ho raccolto tutti i 'si'.
E di essere felice adesso io
lo trovo qui.

Nelle auto dei cantanti
che si sentono piacenti
nelle strade per tornare a casa
a fari spenti.

In una bambina innamorata
di una foto di suo padre
perché il fascino del vero
non va via dopo l'estate.

Nelle urla di mia madre,
di quando non credeva in Dio,
e nel tempo che ora spende in quello in cui
non credo io.

E nei figli degli amici,
che ora vedo sorridenti.
Che han vagato anni e adesso
pur se qui sono contenti.

Quello che ho,
lo porterò
sempre con me.

Mi lascio una canzone per sognare,
un pò di foto ad invecchiare
e un pò di tempo per contare
ciò che ho da rifare.

Tengo in tasca il volto del mio mare,
ancora favole nel cuore
e un pò di cose da volere
prima di volare via.

Ancora donne da invitare,
amori e amici da abbracciare
e mille posti da vedere e poi
dimenticare.

Strade di chilometri a viaggiare,
ma senza dar le spalle al sole,
con in mano una chitarra,
e nel cuore, un'altra canzone.

Ho scoperto d'esser circondato
d'esseri stupendi.
Li ho trovati tra chi suona,
tra chi piange e stringe i denti.

Con le labbra che ti esplodono
a cinque giorni dall'esame.
Ho trovato la mia gioia a portar sogni
a chi ne ha fame.

Tra i chiarori delle sere
quando torni e sei sfinito.
Nel godere d'aver fatto emozionare
un altro amico.

Nelle lacrime di un padre
che ha stentato già abbastanza.
Nel mio vecchio pianoforte
sempre li nella sua stanza.

Quello che ho,
lo porterò
sempre con me.

Mi lascio una canzone per sognare,
un pò di foto ad invecchiare
e un pò di tempo per contare
ciò che ho da rifare.

Tengo in tasca il volto del mio mare,
ancora favole nel cuore
e un pò di cose da volere
prima di volare via.

Ancora donne da invitare,
amori e amici da abbracciare
e mille posti da vedere e poi
dimenticare.

Strade di chilometri e viaggiare,
ma senza dar le spalle al sole,
con in mano una chitarra,
e nel cuore, un'altra canzone.

E nel pubblico che grida,
che ti far sentir diverso.
Nelle volte in cui ubriaco
ho fatto tardi e mi son perso.

Nelle gare mai finite
di un fratello che ci crede,
che ad aver diciottanni
e sogni da giocare ci vuol fede.

Nelle gocce di rugiada
giù dagli occhi di Roberta.
Un amico vola via
e vedi la vita correr svelta.

Tra le righe di chi non ha
grandi voci da esibire...
ma ti lascia un'emozione
e un ritornello da cantare.

Songtekstvertaling


Ik vond mijn vleugels in het land waar ik woonde.
Zonder mijn verstand te verliezen achter dromen die ik verloor.

Zonder koplampen, pakte ik alle 'ja'.
En om gelukkig te zijn nu ik hem hier vind.

In de auto ' s van zangers die zich prettig voelen in de straten om thuis te komen met koplampen uit.

In een klein meisje verliefd op een foto van haar vader omdat de charme van de echte niet weg gaat na de zomer.

In het geschreeuw van mijn moeder, toen ze niet in God geloofde, en in de tijd dat ze nu doorbrengt in waar ik niet in geloof.

En in de kinderen van vrienden, die ik nu zie glimlachen.
Die jaren hebben rondgelopen en nu ook al zijn ze hier gelukkig.

Wat ik heb, zal ik altijd bij me dragen.

Ik laat mezelf een lied om over te dromen, een aantal foto ' s om oud te worden en wat tijd om te tellen wat ik moet opnieuw.

Ik bewaar in mijn zak het gezicht van mijn zee, nog steeds sprookjes in mijn hart en sommige dingen om te willen voordat ik wegvlieg.

Nog steeds vrouwen uit te nodigen, liefdes en vrienden om te omhelzen en duizend plaatsen om te zien en dan te vergeten.

Wegen van kilometers om te reizen, maar zonder de zon de rug toe te keren, een gitaar vast te houden, en in het hart, een ander lied.

Ik ontdekte dat ik omringd was door prachtige wezens.
Ik vond ze onder degenen die spelen, onder degenen die huilen en hun tanden klemmen.

Je lippen exploderen vijf dagen na het examen.
Ik vond het leuk om dromen te brengen aan degenen die honger hebben.

Tussen de Nachtlichten als je terugkomt en je bent uitgeput.
Geniet ervan een andere vriend te hebben opgewonden.

In de tranen van een vader die al genoeg heeft geworsteld.
In mijn oude piano altijd in zijn kamer.

Wat ik heb, zal ik altijd bij me dragen.

Ik laat mezelf een lied om over te dromen, een aantal foto ' s om oud te worden en wat tijd om te tellen wat ik moet opnieuw.

Ik bewaar in mijn zak het gezicht van mijn zee, nog steeds sprookjes in mijn hart en sommige dingen om te willen voordat ik wegvlieg.

Nog steeds vrouwen uit te nodigen, liefdes en vrienden om te omhelzen en duizend plaatsen om te zien en dan te vergeten.

Wegen van kilometers en reizen, maar zonder de zon de rug toe te keren, een gitaar vast te houden, en in het hart, een ander lied.

En als het publiek schreeuwt, voel je je anders.
De keren dat ik te laat dronken werd en verdwaalde.

In de eeuwigdurende rassen van een broeder die in ons gelooft, dat om achttien jaar te hebben en te dromen om te spelen het geloof nodig heeft.

In de dauw valt hij uit Roberta ' s ogen.
Een vriend vliegt weg en je ziet het leven snel lopen.

Tussen de lijnen van degenen die geen grote stemmen hebben om op te treden...
maar het laat je met een emotie en een koor om te zingen.