Zenet — Amaneció sin querer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amaneció sin querer" van Zenet.
Songteksten
Amaneció sin querer,
y con la luz fuimos dos sombras,
amaneció sin querer,
y con la luz lo vimos claro.
Pronto nos dio la hora,
pronto se hizo temprano,
pronto quedaron todas las calles cuesta abajo.
Se apagaron las farolas,
que alumbraron nuestros pasos.
Partió la noche,
y el horizonte se quedó en tierra.
Partió la noche,
y el sol borró el brillo de las estrellas.
Amaneció sin querer,
y no nos dio tiempo a otra ronda.
Amaneció sin querer,
murió la flor, prendió su aroma.
Rompió la aurora el hechizo,
rodó la luna redonda.
Éramos nosotros mismos,
vistiendo la misma ropa.
Éramos nosotros mismos,
pero la luz ya era otra.
Rompió la aurora el hechizo,
rodó la luna redonda.
Éramos nosotros mismos,
vistiendo la misma ropa.
Éramos nosotros mismos,
pero la luz ya era otra.
Partió la noche,
y el horizonte se quedó en tierra.
Partió la noche,
y el sol borró el brillo de las estrellas.
Amaneció sin querer,
y con la luz fuimos dos sombras.
Éramos nosotros mismos,
vistiendo la misma ropa.
Éramos nosotros mismos,
pero luz... ya era otra.
Songtekstvertaling
Het drong onopzettelijk aan, en met het licht waren we twee schaduwen, het drong onopzettelijk aan, en met het licht zagen we het duidelijk.
Al snel gaf hij ons de tijd, al snel werd het vroeg, al snel waren alle straten bergafwaarts.
De lantaarnpalen gingen uit, wat onze stappen verlichtte.
De nacht ging voorbij en de horizon bleef staan.
De nacht brak en de zon wiste de helderheid van de sterren.
Het kwam onverwacht, en het gaf ons geen tijd voor nog een rondje.
Het drong onopzettelijk door, de bloem stierf, het ontbrandde zijn aroma.
Hij verbrak de betovering Dawn, rolde de ronde maan.
We droegen dezelfde kleren.
We waren onszelf, maar het licht was al anders.
Hij verbrak de betovering Dawn, rolde de ronde maan.
We droegen dezelfde kleren.
We waren onszelf, maar het licht was al anders.
De nacht ging voorbij en de horizon bleef staan.
De nacht brak en de zon wiste de helderheid van de sterren.
Het drong onbedoeld tot ons door, en met het licht waren we twee schaduwen.
We droegen dezelfde kleren.
We waren onszelf, maar licht... het was een andere.