Zecchino d'Oro — Il mare sa parlare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il mare sa parlare" van Zecchino d'Oro.
Songteksten
Un candido gabbiano che stava in riva al mare
Tranquillo sulla sabbia si mise a passeggiare.
Di quando in quando un'onda le zampe gli bagnava
E il mare raccontava i suoi segreti a lui.
Il mare raccontava i suoi segreti a lui.
Il mare sa parlare, il mare...
Il mare sa narrare, il mare...
Magnifiche avventure di grandi marinai
I sogni le paure di tanto tempo fa.
Il mare, il mare, il mare...
Ma quante storie sa!
Il candido gabbiano poi tanto per cambiare
Dall'acqua verso il largo si fece trasportare.
Il moto delle onde pian piano lo cullava
E il mare sussurrava le sue canzoni a lui.
Il mare sussurrava le canzoni a lui.
Il mare sa cantare, il mare…
Il mare sa trovare, il mare…
Per ogni melodia continue novità
Con una fantasia che limiti non ha
Il mare, il mare, il mare...
Ma che concerti fa!
Il candido gabbiano sentendosi un po' solo
Ai suoi compagni in cielo voleva unirsi in volo,
Con mille giravolte il vento lo portava
E il mare intanto andava a tempo su e giù.
Su e giù a tempo...
Il mare sa danzare il mare sa cambiare.
Diventa di colore azzurro, verde, blu.
Un magico splendore si accende qua e là
Il mare, il mare, il mare...
Che immensa gioia dà!
Il mare sa parlare il mare dà!
Il mare sa cantare il mare dà!
Il candido gabbiano lo sfiora e vola via
E tante ali in cielo gli fanno compagnia!
Il mare, il mare, il mare...
Il mare è poesia.
Il mare, il mare, il mare...
Il mare è poesia.
Il mare, il mare, il mare...
Il mare è poesia
Songtekstvertaling
Een witte zeemeeuw die aan de Stille zee op het zand stond, maakte een wandeling.
Van tijd tot tijd maakte een golf zijn poten nat en de zee vertelde zijn geheimen aan hem.
De zee vertelde zijn geheimen aan hem.
De zee kan spreken, de zee...
De zee kan het zien, de zee...
Prachtige avonturen van grote zeilers dromen de angsten van een lange tijd geleden.
De zee, de zee, de zee...
Hoeveel verhalen kent hij?
De Witte Meeuw werd toen zo veel getransporteerd van het water naar de zee.
De beweging van de golven schudde hem langzaam en de zee fluisterde hem zijn liederen toe.
De zee fluisterde hem liedjes toe.
De zee kan zingen, de zee ... de zee weet de zee te vinden ... want elke melodie gaat door met een fantasie die grenzen heeft niet de zee, de zee, de zee...
Wat een optreden!
De witte zeemeeuw voelde zich een beetje ' alleen voor zijn metgezellen in de lucht wilde zich aansluiten in de vlucht, met duizend bochten de wind droeg hem en de zee ging ondertussen op en neer.
Op en neer in de tijd...
De zee kan dansen de zee kan veranderen.
Het wordt lichtblauw, groen, blauw.
Een magische pracht licht hier en daar de zee, de zee, de zee...
Wat een immense vreugde geeft het!
De zee weet hoe te spreken de zee geeft!
De zee weet hoe ze de zee moet zingen.
De Witte Meeuw raakt hem aan en vliegt weg en vele vleugels in de lucht houden hem gezelschap!
De zee, de zee, de zee...
De zee is poëzie.
De zee, de zee, de zee...
De zee is poëzie.
De zee, de zee, de zee...
De zee is poëzie