Zebrahead — The Juggernauts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Juggernauts" van Zebrahead.
Songteksten
Watching anvils falling all around
They can break our bones when they hit the ground
Their sirens scream without a sound
So we numb ourselves with drink to drown
Got it clocked in, bar coded names
Zeros and ones, compose again
Now the roofs on fire but it starts to rain
So clench your fists and enjoy the pain
Think back to the ways of yesterday
It’s the I in team, raised renegade
To the punk rock clubs and razor blades
Where throwaway kids could serenade
We lost control again, we lost control again
We lost control, gotta find a way to make amends
To fight the end, take back what time has stole
We are the angry, the innocent
We are the hungry, the discontent
We are the marquis, the one percent
We are the bourgeoisie of argument
Dropping down the well that time forgot
These scars they show they care a lot
The sky would tremble like a juggernaut
At the things we do and what we saw
But one by one we fall the same
How much to lose, not much to gain
So have your hope up another train
Then pinch yourself and see what remains
Think back to the ways of yesterday
So we never even have to get paid to play
Got a backpack filled with a lot to say
But the words have only thrown away
We lost control again, we lost control again
We lost control, gotta find a way to make amends
We write the end, take back what time has stole
We are the angry, the innocent
We are the hungry, the discontent
We are the marquis, the one percent
We are the bourgeoisie of argument
We won’t wait, we were the lost, but we’ve found
We can’t wait, our lungs are calling
We won’t wait, we’re not the fallen, the underground
You won’t recognize us We are the angry, the innocent
We are the hungry, the discontent
We are the marquis, the one percent
We are the bourgeoisie of argument
We lost control again, we lost control again
We lost control and a loss of breath we are
And we’re breaking up, there’s no use settling
So when will the waiting end
If we don’t pretend like a shotgun awakening
To pull off a pinned down land
Shed your skin 'cause they is shuddering
So tie off the bleeding end and start again
The streets are barreling
We’re freezing to reinvent our miscontent
The sound is deafening
We want control again, we want control again
We want control, gotta find a way to make amends
To fight the end, take back what time has stole
We are the angry, the innocent
We are the hungry, the discontent
We are the marquis, the one percent
We are the bourgeoisie of argument
We won’t wait, no, we were the lost but we’ve found
We can’t wait, no, our lungs are calling
We won’t wait, no, we’re not the fallen, the underground
You won’t recognize us now
We are the angry, the innocent
We are the hungry, the discontent
We are the marquis, the one percent
We are the bourgeoisie of argument
We want control again, we want control again
We want control, the underground
You won’t recognize us now
We want control again, we want control again
We want control, the underground
You won’t recognize us now
Songtekstvertaling
Anvils die overal vallen
Ze kunnen onze botten breken als ze de grond raken.
Hun sirenes schreeuwen zonder geluid.
Dus verdoven we onszelf met drank om te verdrinken.
Ik heb het ingecheckt, bar gecodeerde namen.
Nullen en enen, opnieuw samenstellen
Nu de daken in brand maar het begint te regenen
Dus hou je vuisten vast en geniet van de pijn.
Denk terug aan de manier van gisteren
Het is de i in team, heeft renegade opgevoed.
Naar de punkrockclubs en scheermesjes
Waar wegwerpende kinderen een serenade konden brengen
We verloren de controle weer, we verloren de controle weer
We verloren de controle, we moeten een manier vinden om het goed te maken
Om tegen het einde te vechten, terug te nemen wat de tijd heeft gestolen
Wij zijn de boze, de onschuldige
Wij zijn de hongerigen, de ontevredenheid
Wij zijn de markies, de ene procent.
Wij zijn de bourgeoisie van de argumenten
De put laten zakken die de tijd vergat
Die littekens laten zien dat ze er veel om geven.
De hemel zou trillen als een juggernaut.
Op de dingen die we doen en wat we zagen
Maar één voor één vallen we hetzelfde.
Hoeveel te verliezen, niet veel te winnen
Dus heb je hoop op een andere trein
Knijp dan in jezelf en kijk wat er over is.
Denk terug aan de manier van gisteren
Dus we hoeven niet eens betaald te worden om te spelen.
Ik heb een rugzak vol met veel te zeggen.
Maar de woorden hebben alleen maar weggegooid
We verloren de controle weer, we verloren de controle weer
We verloren de controle, we moeten een manier vinden om het goed te maken
We schrijven het einde, nemen terug wat de tijd heeft gestolen
Wij zijn de boze, de onschuldige
Wij zijn de hongerigen, de ontevredenheid
Wij zijn de markies, de ene procent.
Wij zijn de bourgeoisie van de argumenten
We zullen niet wachten, we waren de verlorenen, maar we hebben gevonden
We kunnen niet wachten, onze longen roepen
We zullen niet wachten, we zijn niet de gevallenen, de ondergrondse
Je zult ons niet herkennen. wij zijn de boze, de onschuldige.
Wij zijn de hongerigen, de ontevredenheid
Wij zijn de markies, de ene procent.
Wij zijn de bourgeoisie van de argumenten
We verloren de controle weer, we verloren de controle weer
We verloren de controle en een verlies van adem we zijn
En we gaan uit elkaar, het heeft geen zin om te settelen.
Wanneer zal het einde zijn van het wachten?
Als we niet doen alsof we een shotgun wakker maken
Om een vastgepind land te bereiken.
Laat je huid los omdat ze sidderen.
Dus bind het bloedend uiteinde vast en begin opnieuw.
De straten barrelen
We bevriezen om onze misvrede te herontdekken.
Het geluid is oorverdovend.
We willen weer controle, we willen weer controle.
We willen controle, we moeten een manier vinden om het goed te maken.
Om tegen het einde te vechten, terug te nemen wat de tijd heeft gestolen
Wij zijn de boze, de onschuldige
Wij zijn de hongerigen, de ontevredenheid
Wij zijn de markies, de ene procent.
Wij zijn de bourgeoisie van de argumenten
We zullen niet wachten, Nee, We waren de verloren, maar we hebben gevonden
We kunnen niet wachten, Nee, onze longen roepen
We zullen niet wachten, Nee, We zijn niet de gevallenen, de ondergrondse
Je zult ons nu niet herkennen.
Wij zijn de boze, de onschuldige
Wij zijn de hongerigen, de ontevredenheid
Wij zijn de markies, de ene procent.
Wij zijn de bourgeoisie van de argumenten
We willen weer controle, we willen weer controle.
We willen controle, de ondergrondse
Je zult ons nu niet herkennen.
We willen weer controle, we willen weer controle.
We willen controle, de ondergrondse
Je zult ons nu niet herkennen.