Zara Kershaw — Landslides songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Landslides" van Zara Kershaw.
Songteksten
I’m the disease and the medicine
‘Cause I always come and go Each time I leave as a skeleton
He hates to love me down to the bone
He admits it’s been too long
Holds up another beer instead
Asked me how my mother’s been
Said «I haven’t seen her yet»
And as I raise my glass
Knowing it could be the last
Night we’ll ever have
When the train finally pulls me back
I let go but you let landslides fall on my window
As dust fell we fled, left our raincoats warm at the door
Say we were young, we were just kids
Look at all the mess we made
When someone asks me if I’m his
He feels the need to look away
And as we’re walking back
Rain dripping caramel
I still taste the past
Doesn’t falter but I know him well
I let go but you let landslides fall on my window
As dust fell we fled, left our raincoats warm at the door
It’s electric
He knows I’m soft to the touch
And he thinks about it Talking not saying too much
I try hard to fight it Old bridges we have burned
I know you hate to love whenever I return
Gone cold for you
Though I can’t forget it But if I keep remembering
I’ll know I’ll regret it We’re both alive and crazy
Knowing it is heaven
With just a little more
I let go but you let landslides
I let go but you let landslides
Fall on my window
As dust fell we fled, left our raincoats warm at the door
I let go but you let landslides fall on my window
As dust fell we fled, left our raincoats warm at the door
Songtekstvertaling
Ik ben de ziekte en het medicijn
Want Ik kom en ga elke keer als ik wegga als een skelet.
Hij haat het om tot op het bot van me te houden.
Hij geeft toe dat het te lang geleden is.
Houdt in plaats daarvan nog een biertje op.
Hij vroeg me hoe het met mijn moeder ging.
Ik heb haar nog niet gezien.»
En als ik mijn glas hef
Wetende dat het de laatste kon zijn
De nacht die we ooit zullen hebben
Als de trein me eindelijk terugtrekt
Ik liet los, maar Jij Liet aardverschuivingen op mijn raam vallen.
Toen het stof viel, vluchtten we, lieten onze regenjassen warm achter bij de deur.
Stel dat we jong waren, we waren nog maar kinderen.
Kijk naar al die rommel die we gemaakt hebben.
Als iemand me vraagt of ik van hem ben
Hij voelt de behoefte om weg te kijken
En als we terug lopen
Karamel met regendruppels
Ik proef nog steeds het verleden.
Hij wankelt niet, maar ik ken hem goed.
Ik liet los, maar Jij Liet aardverschuivingen op mijn raam vallen.
Toen het stof viel, vluchtten we, lieten onze regenjassen warm achter bij de deur.
Het is elektrisch.
Hij weet dat ik zacht ben.
En hij denkt erover na als hij praat en niet te veel zegt.
Ik probeer er hard tegen te vechten oude bruggen die we hebben verbrand
Ik weet dat je het haat om lief te hebben als ik terugkom.
Voor jou koud geworden
Hoewel ik het niet kan vergeten, maar als ik me blijf herinneren
Ik weet dat ik er spijt van krijg dat we allebei nog leven en gek zijn.
Weten dat het de hemel is
Met slechts een beetje meer
Ik liet los, maar Jij Liet aardverschuivingen toe.
Ik liet los, maar Jij Liet aardverschuivingen toe.
Val op mijn raam.
Toen het stof viel, vluchtten we, lieten onze regenjassen warm achter bij de deur.
Ik liet los, maar Jij Liet aardverschuivingen op mijn raam vallen.
Toen het stof viel, vluchtten we, lieten onze regenjassen warm achter bij de deur.