Zane Williams — Pablo and Maria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pablo and Maria" van Zane Williams.
Songteksten
Pablo Escobedo took Maria for his bride
In the dead of winter, 1885
A bitter snow was fallin' when a dozen ragged men
Surrounded the little chapel, trapping Pablo in
They told him «Surrender, or we’ll burn the whole place down»
And Pablo whispered «Death can’t hurt me now
Stay here my Maria, and remember me this way»
Then he kissed her lips and they dragged him away
And she heard him
Calling to her
Sweet Maria
Can you hear me?
Muffled echoes up and down the frozen canyon walls
Maria
How I love you
‘Till the lonesome sound had nowhere else to go
And was swallowed in the January snow
When silence fell the solemn priest said «God will avenge, my child»
Maria just stared right through him, hollow-eyed and wild
Stumbling into the muddy street she lifted her eyes to see
The twisting awkward silhouette now still beneath the tree
No one dared to touch her as she left her lover there
And ran down toward the river with the wind whipping her hair
Snowflakes swirled behind her like the finest flowing train
And the north wind moaned and whispered as if it knew her pain
And she swore she
Still heard him calling
Sweet Maria
Can you hear me
Muffled echoes up and down the frozen canyon walls
Maria
How I love you
‘Til she reached the edge of the river far below
And lept into the January snow
If you’re ever down in Texas in a January snow
And you hear a mournful whisper in the north wind as it blows
You may feel the lonesome presence of a lady all in white
Weeping in the distance, just out of your sight
And you may hear him
Calling to her
Sweet Maria
Can you hear me
Muffled echoes up and down the frozen canyon walls
Maria
How I love you
‘Til the lonesome sound has nowhere else to go
And it’s swallowed in the January snow
Songtekstvertaling
Pablo Escobedo nam Maria voor zijn bruid.
In het holst van de winter, 1885
Een bittere sneeuw viel toen een dozijn mannen
Omsingelde de kleine kapel, zette Pablo in
Ze zeiden: geef je over of we branden alles plat. »
En Pablo fluisterde: "de dood kan me nu geen pijn doen .
Blijf hier mijn Maria, en herinner me op deze manier»
Toen kuste hij haar lippen en ze sleepten hem weg.
En ze hoorde hem.
Roepen naar haar
Lieve Maria.
Kun je me horen?
Gedempte echo ' s op en neer de bevroren canyon muren
Maria
Hoe ik van je hou
Tot het eenzame geluid nergens anders heen kon
En werd opgeslokt in de Januari sneeuw
Toen de stilte viel zei de plechtige priester: "God zal wreken, mijn kind»
Maria staarde recht door hem heen, met holle ogen en wild.
Ze strompelde in de modderige straat ze tilde haar ogen op om te zien
Het kronkelende ongemakkelijke silhouet nu nog onder de boom
Niemand durfde haar aan te raken toen ze haar minnaar achterliet.
En rende naar de rivier met de wind in haar haar
Sneeuwvlokken zwierven achter haar als de mooiste stromende trein
En de noorderwind kreunde en fluisterde alsof het haar pijn kende.
En ze zwoer dat ze
Ik hoorde hem nog steeds roepen.
Lieve Maria.
Kun je me horen?
Gedempte echo ' s op en neer de bevroren canyon muren
Maria
Hoe ik van je hou
Tot ze de rand van de rivier bereikte.
En sprong in de Januari sneeuw
Als je ooit in Texas bent in een Januari sneeuw
En je hoort een rouwende fluistering in de noordelijke wind als het waait
Je kunt de eenzame aanwezigheid voelen van een dame in het wit.
Huilend in de verte, uit het zicht.
En je kunt hem horen.
Roepen naar haar
Lieve Maria.
Kun je me horen?
Gedempte echo ' s op en neer de bevroren canyon muren
Maria
Hoe ik van je hou
Tot het eenzame geluid nergens anders heen kan.
En het is opgeslokt in de Januari sneeuw