Забытая память — Мне бы не плакать songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мне бы не плакать" van Забытая память.
Songteksten
Вы меня искали в осеннем лесу, в пригородных поездах,
В сгоревшей листве, в беспризорных глазах.
Убежал, да не я, по заборам листвы,
Безутешно предав слёзы.
Вы меня искали в осеннем лесу, в пригородных поездах.
За суку тоску выколи глаза.
Пробежал по кострам захудалых больниц,
Излечил кого смог верой.
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только не плакать совсем.
Вы меня искали в собачьих глазах, в подъездах прошлой любви,
На летних прудах, там, где поют снегири.
Зачерпнули рукой запах жжёной листвы,
Растирая меня пеплом.
Вы меня искали в собачьих глазах, в подъездах прошлой любви.
Я ушёл, ты уж прости,
На стене написав «Я осенний поэт!
Ненавидьте меня кровью».
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только плакать поменьше!
Мне бы только не плакать совсем!
Вы себя засмеяли в собачьих глазах, в беспризорной тоске.
На летних прудах в нашей больнице Москве,
В нашей больнице Москве! Страшно!
Мне бы только смеяться до крови!
Мне бы только смеяться до боли!
Мне бы только смеяться до крови!
Мне бы только не плакать совсем.
Songtekstvertaling
Je zocht me in het herfstbos, op pendeltreinen.,
In de verbrande bladeren, in de ogen van de daklozen.
Liep weg, maar ik niet, langs de hekken van het gebladerte.,
Schaamteloos tranen verraadt.
Je zocht me in het herfstbos, op pendeltreinen.
Voor de teef Tosca die je ogen uitsteekt.
Liep door de branden van vervallen ziekenhuizen,
Genas wie hij kon door geloof.
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik helemaal niet huilde.
Je zocht me in de ogen van de hond, in de ingangen van vroegere liefde.,
Op zomervijvers, waar bullfinches zingen.
Ze haalden de geur van verbrande bladeren op met hun handen.,
Me wrijven met ash.
Je zocht me in de ogen van de hond, in de ingangen van vroegere liefde.
Ik ging weg, Het spijt me.,
Op de muur schrijven "Ik ben een herfstdichter!
Haat me met je bloed."
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik minder kon huilen!
Ik wou dat ik helemaal niet hoefde te huilen!
Je lachte jezelf uit in de ogen van de hond, in het dakloze verlangen.
Op zomervijvers in ons ziekenhuis in Moskou,
In ons ziekenhuis in Moskou! Eng.
Ik zou alleen maar lachen tot ik bloed.
Ik zou alleen maar lachen tot het pijn doet!
Ik zou alleen maar lachen tot ik bloed.
Ik wou dat ik helemaal niet huilde.