Забытая память — Извини songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Извини" van Забытая память.
Songteksten
Маленькие лица на ночных тротуарах,
Промокшие окна, скрипучие двери.
Ты стоишь в отраженье, в отраженье бульваров.
Тебя окутала осень, ты чувствуешь её тени.
В окнах погасли проблемы, окна — защита от света,
У тебя нет своей сцены, но есть роль без ответа.
Ты холодно смотришь на камни, ты вдыхаешь запахи листьев.
Этот город такой же давний, как фотография на твоей кисти.
Но, что же ты стоишь под дождём?
Или ты кого-нибудь ждёшь?
Ты промокла, но глаза твои мерцают огнём.
Извини, мы скоро уйдем.
В твоих маленьких пальцах запутался ветер.
Липнут волосы к мокрой щеке.
Тебя кто-то обидел, он за это ответит.
Дождь с тобою расплакался, освежись в мутной реке.
Листья… идёт листопад, подари мне эту прохладу.
Извини меня, извини… извини меня, так надо.
Ночные двери скрипят, ночные лица всё реже.
Когда деревья молчат, у нас мысли всё те же.
Но, что же ты стоишь под дождём?
Или ты кого-нибудь ждёшь?
Ты промокла, но глаза твои мерцают огнём.
Извини, мы скоро уйдем.
Songtekstvertaling
Kleine gezichten op de nachtpaden,
Natte ramen, krakende deuren.
U staat in de reflectie, in de reflectie van de boulevards.
Je bent gehuld in de herfst, je voelt de schaduwen.
Problemen gingen door de ramen, ramen-bescherming tegen licht,
Je hebt geen eigen scène, maar je hebt een onbeantwoorde rol.
Als je koud kijkt naar de stenen, adem je de geur van de bladeren in.
Deze stad is zo oud als de foto op je borstel.
Maar waarom sta je in de regen?
Of wacht je op iemand?
Je bent nat, maar je ogen flikkeren met vuur.
Sorry, we vertrekken zo.
De wind zit vast in je vingers.
Mijn haar plakt aan mijn natte Wang.
Iemand heeft je beledigd en daar zullen ze voor boeten.
Regen met jou in tranen uitbarst, fris jezelf op in de modderige rivier.
Bladeren ... het valt, geef me deze koelheid.
Het spijt me ... Het spijt me, ik moet.
Nachtdeuren kraken, nachtgezichten komen minder vaak voor.
Als de bomen stil zijn, zijn onze gedachten hetzelfde.
Maar waarom sta je in de regen?
Of wacht je op iemand?
Je bent nat, maar je ogen flikkeren met vuur.
Sorry, we vertrekken zo.