Yvette Giraud — Zon... zon... zon... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Zon... zon... zon..." van Yvette Giraud.
Songteksten
Quand je suis dev’nue belle
Quand j’ai pris mes seize ans
J’suis restée demoiselle
Mais j’ai eu des amants.
Z’avaient de bonnes têtes
Ou z'étaient bons garçons
M’emmenaient à la fête
Me chantaient des chansons
Zon… Zon… Zon… froissé mon corsage
Et toutes ces choses qui n’servent à rien
Zon… Zon… Zon… puisque c’est l’usage
Voulu toujours aller plus loin
De la porte à la chambre
Et du fauteuil au lit,
M’ont fait croire en décembre
Au mois de Mai Joli
Mais au p’tit matin blême
Fallait se rhabiller,
Y avait plus de «je t’aime»
Et même plus d’amitié
Zon… Zon… Zon… cueilli tant de roses
Que le jardin s’est défleuri
Zon… Zon… Zon… rien vu de la chose
Z’avaient l'?il sur le paradis
J’ai laissé ma jeunesse
Au bal des quatre vents
Et me v’là la princesse
D’un drôle de bois dormant.
Chez Marie ça s’appelle,
Mais y a pas d’plaque au seuil,
C’est la maison des belles,
La maison «N'a qu’un ?il»
Zon… Zon… Zon… c’est toujours les mêmes
Z’avaient qu’une corde à leur violon
Zon… Zon… Zon… besoin qu’on les aime
Ô mes seize ans… où c’est qu’ils sont?
Songtekstvertaling
Als ik Devnue mooi ben
Toen ik zestien werd.
Ik bleef een dame.
Maar ik had minnaars.
Ze hadden een goed hoofd.
Of waren het goede jongens?
Nam me mee naar het feest.
Liedjes zingen voor mij
Zon... Zon... Zon ... verfrommelde mijn lijfje
En al die dingen die niet van nut zijn
Zon... Zon... Zon ... aangezien dit het gebruik is
Ik heb altijd al verder willen gaan.
Van de deur naar de slaapkamer
En van de leunstoel naar het bed,
Deed me geloven in December
In de maand Mei
Maar ' s morgens vroeg
Je moest je aankleden.,
Er was meer " ik hou van je»
En nog meer vriendschap
Zon ... Zon ... Zon ... ik heb zoveel rozen geplukt.
Dat de tuin onteerd is.
Zon ... Zon ... Zon ... niets gezien van het ding
Z 'Avan l'?hij op het paradijs
Ik verliet mijn jeugd
Bij de bal van de vier winden
En Daar Komt De Prinses.
Een grappig slapend hout.
Bij Marie heet het,
Maar er is geen plaquette op de drempel,
Dit is het huis van de mooie,
Het huis "heeft er maar één ?het»
Zon ... Zon ... Zon ... het is altijd hetzelfde.
Ze hadden maar één touwtje aan hun viool.
Zon... Zon... Zon ... we moeten van ze houden.
O mijn zestien ... waar zijn ze?