Yves Montand — Le Roi Renaud De Guerre Revient songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Roi Renaud De Guerre Revient" van Yves Montand.
Songteksten
Le roi Renaud de guerre revient
Portant ses tripes dans ses mains
Sa mère est à la tour en haut
Qui voit venir son fils Renaud
«Renaud, Renaud, réjouit toi!
Ta femme est accouché d’un roi!
— Ni de ma femme, ni de mon fils
Mon cœur ne peut se réjouir
Je sens la mort qui me poursuit
Mais refaites dresser un lit
Et faites le dresser ci-bas
Que ma femme n’entendes pas!"
Guère de temps y dormirai
A minuit je trépasserai
Et quand ce fut vers la minuit
Le roi Renaud rendit l’esprit
Il ne fut pas soleil levé
Que les valets l’ont enterré
Sa femme en entendant le bruit
Se mit à gémir dans son lit
«Ah dites moi, ma mère, m’amie
Ce que j’entends cogner ici?
— Ma fille, c’est le charpentier
Qui racommode l’escalier!
— Ah dites moi, ma mère, m’amie
Ce que j’entends chanter ici?
— Ma fille, c’est la procession
Qui fait le tour de la maison!
— Ah dites moi, ma mère, m’amie
Ce que j’entends pleurer ici?
— Ma fill', c’est la femm' du berger
Qui a perdu son nouveau né!
— Ah dites moi, ma mère, m’amie
Ce qui vous fait pleurer aussi?
— Ma fille, ne puis le cacher —
Renaud est mort et enterré!"
«Ma mère, dites aux fossoyeux
Qu’ils creusent la fosse pour deux
Et que le trou soit assez grand
Pour qu’on y mettent aussi l’enfant!
Terre, fend toi, terre, ouvre toi
Que j’aille rejoindre Renaud mon roi!"
Terre fendit, terre s’ouvrit
Et la belle rendit l’esprit
Songtekstvertaling
Koning Renaud van de oorlog keert terug.
Zijn ingewanden in zijn handen dragen
Zijn moeder is bij de bovenste toren.
Die zijn zoon Renaud ziet aankomen.
"Renaud, Renaud, verheug u!
Je vrouw is geboren uit een koning.
- Noch mijn vrouw, noch mijn zoon .
Mijn hart kan zich niet verheugen
Ik voel de dood die me volgt
Maar maak weer een bed op.
En laat het beneden staan
Laat mijn vrouw je niet horen!"
Ik zal er nauwelijks slapen.
Om middernacht pas ik.
En toen het rond middernacht was
Koning Renaud gaf de geest terug.
Er was geen zon op.
Dat de boeren hem begraven hebben.
Zijn vrouw hoort het geluid
Begon te kreunen in bed
"Vertel me, mijn moeder, mijn vriend
Wat hoor ik hier kloppen?
- Mijn dochter is de timmerman.
Die de trap goedmaakt!
- Vertel me, mijn moeder, mijn vriend
Wat hoor ik hier zingen?
- Mijn dochter, het is de processie.
Die rond het huis gaat!
- Vertel me, mijn moeder, mijn vriend
Wat hoor ik hier huilen?
- Mijn vulling is de vrouw van de herder.
Die zijn pasgeborene verloor!
- Vertel me, mijn moeder, mijn vriend
Waarom huil jij ook?
- Mijn dochter, kan het niet verbergen. —
Renaud is dood en begraven."
"Mijn moeder, vertel de grafdelvers
Laat ze de Kuil voor twee graven.
En laat het gat groot genoeg zijn
Zodat we het kind daar ook kunnen zetten!
Land, gesplitst, land, open
Laat me naar Renaud gaan, mijn koning!"
Aarde gespleten, aarde geopend
En de schoonheid bracht de geest terug