Yves Montand — Fleur De Seine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fleur De Seine" van Yves Montand.
Songteksten
C'était une gosse de dix-huit ans
Venue au monde un soir de déveine,
La gosse n’avait plus de parents
Libre de son dimanche et d’sa semaine
Elle s’en allait d’un air fripon
De Billancourt à Bagatelle,
Le soir elle se couchait sous les ponts
Et la rivière, c'était chez elle
Elle avait un jupon plein d’trous
Elle fréquentait un tas d’voyous
Mais quand elle passait près de vous
Avec de grands yeux noirs et doux
Le jeune homme comme le patriarche
Désireux de l’attendre sous l’arche
Disait «C'est le printemps qui marche»
Elle était belle comme les amours
Elle avait un c? ur de grisette
Mais vagabonder tous les jours
C’n’est pas facile de rester honnête,
Aussi se donna-t-elle sans peur
A Charlot, la terreur de la berge,
Qui lui prit la taille et le c? ur Dans les bosquets d’une vieille auberge
Elle avait un jupon plein d’trous
Elle fréquentait un tas d' voyous
Mais quand elle passait près de vous
Avec de grands yeux noirs et doux;
Voyant sa frimousse aguichante
Comme un beau jour qui vous enchante;
On s’dit «C'est le printemps qui chante»
A force de passer des nuits
A regarder la lune argentine,
D’avoir des coups de ses ennemies,
Elle s’en alla de la poitrine,
Un soir elle se jeta dans l’eau,
Morte, elle était encore jolie
Elle a fait son dernier dodo
Dans le lit d’la Seine, son amie
On la plaça dans un grand trou
Sans croix, sans nom, comme un toutou
Là-bas, à Pantin, tout au bout
Par un matin de juin si doux,
Seul un rôdeur de rivière
L’ayant accompagnée au cimetière
Disait «C'est le printemps qu’on enterre».
Songtekstvertaling
Ze was achttien.
Naar de wereld komen op een avond van Devine,
Hij had geen ouders.
Vrij van zondag en week
Ze vertrok met een goedkope lucht.
Van Billancourt naar Bagatelle,
'S avonds lag ze onder de bruggen.
En de rivier was bij haar huis.
Ze had een petticoat vol gaten.
Ze ging uit met een stel schurken.
Maar toen ze langs je kwam
Met grote zwarte ogen en zacht
De jonge man als patriarch
Ze wachten op hem onder de boog.
Hij zei: "Het is lente die werkt»
Ze was zo mooi als liefde
Had ze een zes? ur van grisette
Maar zwerven elke dag
Het is niet makkelijk om eerlijk te blijven.,
Dus gaf ze zichzelf zonder angst.
In Charlot, de terreur van de bank,
Wie nam zijn taille en c? ur in de dikten van een oude herberg
Ze had een petticoat vol gaten.
Ze ging uit met een stel schurken.
Maar toen ze langs je kwam
Met grote zwarte ogen en zacht;
Haar sissende frons zien
Als een mooie dag die je betovert;
We zeggen tegen onszelf " het is lente die zingt»
Een kracht om nachten door te brengen
Kijken naar de Argentijnse maan,
Om klappen te krijgen van zijn vijanden.,
Ze kwam uit de borst.,
Op een avond gooide ze zichzelf in het water.,
Dood, ze was nog steeds mooi
Ze deed haar laatste dodo.
In het bed van de Seine, haar vriend
Ze werd in een groot gat gestopt.
Zonder kruis, zonder naam, als een hondje.
Daar, in Pantin, aan het einde
Bij zo ' n zoete juni ochtend,
Alleen een Rivierwandelaar
Ik heb haar vergezeld naar het kerkhof.
Hij zei: "Het is lente die we begraven."