Yves Jamait — La radio qui chante songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La radio qui chante" van Yves Jamait.
Songteksten
Elle regarde son réveil
Lui a perdu le sommeil
Elle a son boulot
Lui pas trop.
Elle sort doucement du lit
Quand lui s'accroche à sa nuit
Exhalant de sueur
Elle de fleurs.
Elle
La radio qui chante
La joie qui l'évente
Malgré tout les bleus.
Lui
Le visage mort
D'artifice encore
De gamins trop vieux.
Elle s'en va courir dehors
Lui surpris respire encore
Elle à pleins poumons
Lui goudron.
Elle prend sa vie à pleines mains
Lui la remet à demain
Jamais de projet
Elle en fait.
Elle
La radio qui chante
La joie qui l'évente
Malgré tout les bleus.
Lui
Le visage mort
D'artifice encore
De gamins trop vieux.
Elle pense que la vie est belle
Lui l'a trouve trop réelle
Bien trop prosaïque
Trop cynique.
S'il prend bien trop ses distances
Elle vit les autres comme une chance
Lui comme un fardeau
Elle cadeau.
Elle
La radio qui chante
La joie qui l'évente
Malgré tout les bleus.
Lui
Le visage mort
D'artifice encore
De gamins trop vieux.
Elle pense que la vie est belle
Belle belle
Lui pas trop.
Elle pense que la vie est belle
Elle belle belle
Lui bobo.
Elle rentrera seule chez elle
Lui dans sa vie qui chancelle
Peu de chance
Pour qu'une histoire commence.
Elle continuera donc seule
Lui fera toujours la gueule
Ces deux là ne se croiseront pas.
Faut quand même un minimum pour
Construire une histoire d'amour
ça se passera pas
Comme au cinéma.
Faut quand même un minimum pour
Faire vivre une histoire d'amour
Et entre ces deux là
Y'en aura pas
Parce que...
Elle
La radio qui chante
La joie qui l'évente
Malgré tout les bleus.
Lui
Le visage mort
D'artifice encore
De gamins trop vieux.
Elle
La radio qui chante
La joie qui l'évente
Malgré tout les bleus.
Lui
Le visage mort
D'artifice encore
De gamins trop vieux.
Elle
La radio qui chante
Malgré tout les bleus
Malgré tout les bleus
Songtekstvertaling
Ze ziet hoe ze wakker wordt. ze slaapt niet. ze heeft haar baan niet te veel.
Ze komt zachtjes uit bed als hij zich vastklampt aan haar nacht, uit ademend zweet haar bloemen.
Zij is de radio die de vreugde zingt die het uitstraalt ondanks alle Blues.
Hij is het dode gezicht van kunstmatige nog steeds te oude kinderen.
Ze zal naar buiten rennen, verrast dat hij nog steeds haar volle longen inademt.
Ze neemt haar leven in haar handen en geeft het haar morgen.
Zij is de radio die de vreugde zingt die het uitstraalt ondanks alle Blues.
Hij is het dode gezicht van kunstmatige nog steeds te oude kinderen.
Ze denkt dat het leven mooi is. ze vond het te echt, te prozaïsch, te cynisch.
Als hij te ver gaat, ziet ze anderen als een kans.
Zij is de radio die de vreugde zingt die het uitstraalt ondanks alle Blues.
Hij is het dode gezicht van kunstmatige nog steeds te oude kinderen.
Ze denkt dat het leven mooi is. mooi is ze niet.
Ze denkt dat het leven mooi is ze is mooi hem bobo.
Ze zal alleen naar huis gaan naar hem in zijn leven, wat onwaarschijnlijk is voor een verhaal om te beginnen.
Dus ze zal alleen verder gaan zal altijd haar mond doen deze twee zullen niet oversteken.
Het duurt nog steeds een minimum om een liefdesverhaal te bouwen het zal niet gebeuren zoals in de films.
Het duurt nog steeds een minimum om live een liefdesverhaal te maken en tussen deze twee zal er niet zijn omdat...
Zij is de radio die de vreugde zingt die het uitstraalt ondanks alle Blues.
Hij is het dode gezicht van kunstmatige nog steeds te oude kinderen.
Zij is de radio die de vreugde zingt die het uitstraalt ondanks alle Blues.
Hij is het dode gezicht van kunstmatige nog steeds te oude kinderen.
Zij is de radio die zingt ondanks alle Blues ondanks alle Blues