Yves Jamait — La cinquantaine songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La cinquantaine" van Yves Jamait.

Songteksten

Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire

Je veux la boire versée dans des chopes d'amour

Je veux tisser de joies le fil du temps qui court

Pour faire la fête à ma mémoire



Si j'ai le cœur rompu, c'est par goût du partage

Des peaux perlées de sel et des lèvres-torrents

Qu'un soleil échassier me pêche dans l'étang

Parmi des carpes de mirages

La seule ombre qui soit est celle qu'on se fait

N'être d'un seul lieu, c'est quadriller le vent

J'ai plongé mes racines dans tous les firmaments

Pour mettre la terre en bouquet



Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire

Je veux la boire versée dans des chopes d'amour

Je veux tisser de joies le fil du temps qui court

Pour faire la fête à ma mémoire



Je sais les choses simples apprises lentement

La branche des baisers qui fleurit juste à l'aube

La larme de l'enfant qui sans fin nous taraude

Et nous fait plus frêles au couchant

Cinquante grains, c'est peu au sablier du monde

Mais c'est assez de fleurs pour me faire un parfum

Assez d'amours glanées pour ciseler mes mains

De lignes où le bonheur se fonde



Deux fois et d'mi vingt ans, si c'est la mer à boire

Je veux la boire versée dans des chopes d'amour

Je veux tisser de joies le fil du temps qui court

Pour faire la fête à ma mémoire



Avec le grain qui reste faire une farandole

De mots et de désirs, puis, par pure dérision

Pénétrer l'infini comme par effraction

Dans une ultime cabriole

Songtekstvertaling

Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken

Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers

Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt

Om mijn herinnering te vieren



Als mijn hart gebroken is, is het omwille van het delen

Huiden en lippen met zout kralen

Laat een wadende zon Me vissen in de vijver

Tussen luchtspiegelingen

De enige schaduw is degene die we onszelf maken.

Om van één plek te zijn is om de wind te raster

Ik heb mijn wortels in alle firmamenten gedompeld.

Om de aarde in bouquet te doen



Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken

Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers

Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt

Om mijn herinnering te vieren



Ik ken de simpele dingen die langzaam geleerd zijn.

De tak van kussen die bij zonsopgang bloeit

De traan van het kind dat ons eindeloos tikt

En maakt ons brozer bij zonsondergang

Vijftig korrels is weinig voor de zandloper van de wereld.

Maar dat zijn genoeg bloemen om me een geur te geven.

Genoeg gesponnen houdt ervan om mijn handen te beitelen

Lijnen waar geluk is gebaseerd



Twee en een half twintig jaar, als het de zee is om te drinken

Ik wil het drinken gegoten in liefde bekers

Ik wil vreugdevol de draad van de tijd weven die loopt

Om mijn herinnering te vieren



Met het resterende graan maak je een farandool

Van woorden en verlangens, dan uit pure Spot

Doordring de oneindigheid alsof je inbreekt.

In een ultieme cabriool