Yves Jamait — Jean-Louis (ou le monologue du client) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jean-Louis (ou le monologue du client)" van Yves Jamait.
Songteksten
Vois-tu mon vieux Jean-Louis,
J'ai comme des langueurs.
C'est semblable à des cris,
ça vient de l'intérieur.
ça me déchire un peu,
jusque dans les artères,
Comme ce vin trop vieux,
Qu't'aurais laissé ouvert.
Ce monde-là m'écœure.
Regarde-les, nos chefs,
Qui font pousser des fleurs au bord des SDF
On les emmerde tous, sers-moi n'importe quoi, j'm'en fous !
Pourvu qu'ça mousse, et toi, qu'est ce que tu bois ?
S'ils nous prennent pour des cons,
Ne fait-on pas tout pour ?
Y'a plus d'révolutions mais y'a toujours une cour.
Ils nous fliquent, ils nous guettent,
Nous brident et nous contemplent.
Moi j'veux bien être honnête, mais je manque d'exemple.
Ils n'en ont pas fini de nous laisser pour dupes.
Pratiquant l'alchimie, celle du parachute.
Pendant qu'on se bat pour, ramasser quelques miettes,
Ces coqs de basse-cour, enfoirés, nous raquettent.
On parle, on parle mais il se fait tard,
C'est bientôt la fin du monde et j'ai plus rien à boire.
Ce monde nous échappe
On n'est plus que des cons,
À passer à la trappe,
Celle des générations.
Je regarde mon ombre,
Elle ne me ressemble pas.
Elle est plus grande que moi,
Tiendra-t-elle dans ma tombe ?
En attendant ce jour,
Qui s'ra peut être une nuit,
J'voudrais un peu l'amour
D'une femme jolie
Qui oublierait mon âge
Et serait amoureuse,
Enfin, même de passage,
Que je rendrais heureuse.
Je voudrais de son corps, parcourir les silences,
Ne faire en m'approchant pas plus de bruit qu'une ombre,
Qu'elle m'ouvre les bras et accepte la danse,
D'un sourire éclairant son visage trop sombre.
Vois-tu ? J'ai mal aimé,
Tu vois, j'ai mal au corps.
Et j'en ai mal encore tellement j'ai mal aimé.
Mais j'en ai vu passer, des pachydermes roses;
Bien plus souvent, c'est vrai,
Que j'l'ai cueillie... la rose.
On parle, on parle mais il se fait tard,
C'est bientôt la fin du monde et j'ai plus rien à boire.
Je me sens tellement seul,
Que j'en ai le vertige.
Je sais, je suis pas l'seul,
Mais toi, au moins, tu piges.
De cette solitude,
j'ai fait mon ordinaire.
Pour prendre l'habitude
J'ai laissé le temps faire.
Tu vois, mon vieux Jean-Louis,
Là-haut la lune est pleine.
Je sens bien qu'moi aussi,
Mais j'ai tellement de peine.
Boire, ça réchauffe le cœur,
Même si ça nique le foie.
Pour sortir d'la torpeur
Que veux tu, je bois.
Allez mon vieux Jean-Louis,
Sers m'en donc une dernière,
Je m'sens un peu aigri,
Pour tout dire, j'suis amer.
Nos vies se recroquevillent,
Il va falloir s'y faire,
Le monde part en vrille,
Mais qu'il aille donc se faire...
On parle, on parle mais il se fait tard,
C'est bientôt la fin du monde et j'ai plus rien à boire...
Songtekstvertaling
Zie mijn oude Jean-Louis,
Het voelt alsof ik wegkwijn.
Het lijkt op geschreeuw.,
het komt van binnenuit.
het verscheurt me.,
naar de slagaders,
Zoals deze wijn te oud.,
Dat je open zou hebben gelaten.
Die wereld maakt me ziek.
Kijk naar hen, onze leiders.,
Die bloemen telen op de rand van de daklozen
Laat ze allemaal doodvallen, geef me alles, het kan me niet schelen !
Zolang het schuimt, wat drink je dan ?
Als ze ons voor de gek houden.,
Doen we niet alles voor ?
Er zijn meer revoluties, maar er is altijd een hof.
Ze zoeken ons.,
Ze houden ons vast en overwegen ons.
Ik wil eerlijk zijn, maar ik mis een voorbeeld.
Ze zijn nog niet klaar met ons te verlaten voor dupes.
Alchemie beoefenen, die van parachute.
Terwijl we vechten voor, raap wat kruimels op.,
Die klootzakken maken ons af.
We praten, we praten, maar het wordt laat.,
Het is bijna het einde van de wereld en ik heb niets te drinken.
Deze wereld ontgaat ons.
We zijn gewoon idioten meer.,
Om naar het luik te gaan,
Dat van generaties.
Ik kijk naar mijn schaduw,
Ze lijkt niet op mij.
Ze is groter dan ik.,
Zal het in mijn graf blijven ?
Wachtend op deze dag,
Wie s ' RA kan een nacht zijn,
Ik wil graag wat liefde
Van een mooie vrouw
Wie zou mijn leeftijd vergeten?
En verliefd zou zijn,
Ten slotte, zelfs in het voorbijgaan,
Dat ik gelukkig zou zijn.
Ik wil dat haar lichaam door de stiltes gaat.,
Benader mij niet meer lawaai dan een schaduw,
Laat haar haar armen openen en de dans accepteren,
Een glimlach die zijn gezicht te donker verlicht.
Zie je ? Ik vond het erg leuk.,
Zie je, mijn lichaam doet pijn.
En ik deed nog steeds zoveel pijn dat ik ervan hield.
Maar ik zag ze voorbij gaan, Roze dikhuiden.;
Veel vaker is het waar,
Dat ik het gekozen heb... Rose.
We praten, we praten, maar het wordt laat.,
Het is bijna het einde van de wereld en ik heb niets te drinken.
Ik voel me zo eenzaam.,
Dat ik duizelig ben.
Ik weet het, Ik ben niet de enige.,
Maar je snapt het tenminste.
Van deze eenzaamheid,
Ik deed mijn vaste dienst.
Om in de gewoonte te raken
Ik liet de tijd het doen.
Zie je, mijn oude Jean-Louis,
Daarboven is het volle maan.
Ik voel me ook goed.,
Maar het spijt me zo.
Drinken verwarmt het hart,
Zelfs als het niet de lever is.
Om uit de slaap te komen.
Wat je maar wilt, Ik drink.
Kom op, oude Jean-Louis.,
Geef me nog een laatste.,
Ik voel me een beetje zuur.,
Eerlijk gezegd ben ik verbitterd.
Ons leven draait op.,
We moeten het doen.,
De wereld draait,
Maar laat het gebeuren...
We praten, we praten, maar het wordt laat.,
Het is bijna het einde van de wereld en ik heb niets te drinken...