Yves Duteil — Peut être qu'un jour songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Peut être qu'un jour" van Yves Duteil.
Songteksten
Mes paupières s’alourdissent un peu
Mais dans un kilomètre ou deux
Après le virage, au village, dans un petit bar
Il y a du feu
Toi tu dors depuis l’autoroute
Fatiguée, énervée sans doute
Plus qu’un kilomètre, peut-être, et puis du café
Auprès du feu
Je regarde un instant vers toi
Tu es presque appuyée sur moi
Un virage à droite, un peu sec, qui te plaque à moi
Je voudrais que ce virage n’en finisse pas
Je redresse, doucement, sans à-coups
Ton visage sur mon cou
Passeront les jours et les semaines et les années
Tant que je t’aurai à mes côtés
Dans chacun des gestes de la vie
Je t’aimerai aussi
Dans une heure on y verra mieux
Le brouillard se dissipe un peu
L’essuie-glace passe et repasse en laissant des traces
Devant mes yeux
Des lumières au travers des phares
Le village et là-bas le bar
Retenant ta tête, je m’arrête sur le bas-côté
Près du café
Et dans un bruissement d’abeilles
Le silence peu à peu t'éveille
Je me sens vidé, fatigué mais si près de toi
Je voudrais que ce voyage n’en finisse pas
Tu souris, brusquement, sans un mot
Ta main glisse dans mon dos
Passeront les jours et les semaines et les années
Tant que je t’aurai à mes côtés
Dans chacun des gestes de la vie
Je t’aimerai aussi
Songtekstvertaling
Mijn oogleden worden een beetje zwaarder.
Maar over een kilometer of twee
Na de bocht, in het dorp, in een kleine bar
Er is vuur.
Je slaapt vanaf de snelweg.
Moe, pissig, zonder twijfel.
Meer dan een kilometer, misschien, en dan koffie
Bij het vuur.
Ik kijk even naar je.
Je leunt bijna op me.
Een draai naar rechts, een beetje droog, dat bevalt me
Ik wou dat deze bocht niet eindigde.
Ik strijk, zachtjes, soepel
Je gezicht op mijn nek
Dagen, weken en jaren zullen voorbij gaan.
Zolang ik je aan mijn zijde heb
In elk gebaar van het leven
Ik hou ook van jou.
Over een uur zullen we beter zien.
De mist verdwijnt een beetje.
De ruitenwisser passeert en strijkt sporen achterlatend
Voor mijn ogen
Lichten door koplampen
Het dorp en daar de bar
Hou je hoofd vast, ik stop aan de zijkant.
In de buurt van het café
En in een rits van bijen
Stilte beetje bij beetje maakt je wakker
Ik voel me leeg, moe, maar zo dicht bij je.
Ik wou dat deze reis niet eindigde.
Je lacht, plotseling, zonder een woord
Je hand glijdt over mijn rug.
Dagen, weken en jaren zullen voorbij gaan.
Zolang ik je aan mijn zijde heb
In elk gebaar van het leven
Ik hou ook van jou.