Yves Duteil — Où vis tu Pauline songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Où vis tu Pauline" van Yves Duteil.

Songteksten

Où vis-tu, Pauline, à présent? Est-ce que tu t’appelles autrement?
Quatre fois les roses ont fleuri, depuis que tu n’as plus écrit
Ta maison reste inoccupée comme ta place à nos côtés
Bien souvent, tu nous as manqué, ton silence a laissé les clefs
Au village ici, tout va bien, Hélène y croit de moins en moins
Mais elle prépare encore pourtant l’anniversaire pour les enfants
Comment fait-on pour retrouver quelqu’un qui veut vivre caché
Pour échapper à son passé quand nul n’a pu la protéger?
Les femmes ont-elles une autre issue
Quand elles sont menacées, battues
Que de se fondre dans la nuit pour espérer rester en vie?
Mais peut-être aurait-il suffi qu’on regarde d’un peu plus près ta vie
Tu as résisté, combattu, assumé, fait face et tenu
Devant la honte et la souffrance jusque dans l’indicible outrance
Tu t'étais presque résignée lorsque la mort s’est approchée
Il s’en est fallu d’un instant mais pour l’amour de tes enfants
Tu as appelé au secours en supposant, dans ce recours
Que ton calvaire allait finir mais le pire était à venir
Et c’est toi qui as dû t’enfuir en laissant là tes souvenirs
Couper les ponts vers le présent, t’arracher à ta vie d’avant
Abandonner tous tes amis, les protéger peut-être aussi
Contre la violence ordinaire sans que quiconque ait rien pu faire
Pour toi-même et pour les petits, exposés à la peur ici
Disparaître était ta seule chance pour continuer votre existence
Où vis-tu, Pauline, à présent? Fais-nous signe si tu m’entends
Quatre fois les roses ont fané depuis que tu nous as quittés
Ta maison reste inoccupée comme ta place à nos côtés
Bien souvent tu nous as manqué, la violence a laissé les clefs
Mais sans doute aurait-il suffi qu’on regarde d’un peu plus près ta vie.

Songtekstvertaling

Waar woon je nu, Pauline? Is je naam anders?
Vier keer zijn de rozen bloeien, omdat je niet meer schreef
Uw huis blijft onbezet als uw plaats aan onze zijde.
We hebben je vaak gemist. je stilte liet de sleutels achter.
In het dorp hier is alles in orde, Helen gelooft er steeds minder in.
Maar ze bereidt nog steeds de verjaardag voor de kinderen voor.
Hoe vind je iemand die verborgen wil leven?
Om aan haar verleden te ontsnappen terwijl niemand haar kon beschermen?
Hebben vrouwen een andere uitweg?
Wanneer bedreigd, geslagen
Dan te smelten in de nacht om te hopen in leven te blijven?
Maar misschien was het genoeg geweest om je leven beter te bekijken.
Je verzette je, vocht, nam aan, keek en hield
In het aangezicht van schaamte en lijden aan de onbeschrijfelijke wreedheid
Je nam bijna ontslag toen de dood naderde.
Het duurde even, maar voor de liefde van je kinderen
U vroeg om hulp in de veronderstelling, in dit beroep
Dat je beproeving zou eindigen, maar het ergste moest nog komen.
En jij was het die weg moest rennen om je herinneringen daar achter te laten.
Snij de bruggen naar het heden door, haal je weg uit je vroegere leven.
Geef al je vrienden op, bescherm ze misschien ook.
Tegen gewoon geweld zonder dat iemand iets kan doen
Voor jezelf en voor de kleintjes, blootgesteld aan angst hier
Verdwijnen was je enige kans om je bestaan voort te zetten.
Waar woon je nu, Pauline? Geef een teken als je me hoort.
Vier keer zijn de rozen vervaagd sinds je ons verliet.
Uw huis blijft onbezet als uw plaats aan onze zijde.
Vaak hebben we je gemist, geweld liet de sleutels achter.
Maar ik denk dat het genoeg zou zijn geweest als we je leven beter hadden bekeken.