Yves Duteil — Lettre à mon père songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lettre à mon père" van Yves Duteil.
Songteksten
Je te cherchais depuis lontemps, tu m’as laiss en t’en allant
Un grand paquet de mots d’amour et ce silence encore si lourd
Le souvenir de ces chimres que tu fuyais pendant la gure
Les bateaux, les trains, les camions, les quais de gare et les wagons
La frayeur de ces annes noires, je la lisais dans ton regard
Avec l’horreur, le dsespoir et le travail obligatoire
Peut-tre un jour si tu m’attends, on parlera de tout ce temps
On a perdu sans rien se dire, ne pas savoir se sourire
Quand je sentais venir la fin, je me revois tenir ta main
Et te parler pendant des heures, en regardant battre ton coeur
ta faon, tu nous aimais, mais tous les mots qu’on attendait
Restaient enfouis bien trop profond en souffrance dans leur prison
De la-haut, si tu nous entends, reviens vers nous de temps en temps
As-tu enfin trouv la paix et le repos l o tu es?
J’avais tout juste cinquante ans, tu m’as lgu en t’en allant
Ce regard triste et douloureux, un portrait d’enfant malheureux
Qui n’a pas pu trouver sa place, enferm dans sa carapace
Et sur qui les fes ni les dieux n’ont jamais du poser les yeux
Aprs avoir tant bien que mal grandit l’ombre d’une toile
Sans pour autant trouv le nord, il t’a fallu partir encore
Marcher de nuit travers champ mais dans tes lettres avec le temps
De ces souffrances et de ces peurs, il ne reste que le meilleur
Hum…
ta faon, tu nous aimais, mais tous les mots qu’on attendait
Restaient enfouis bien trop profond en souffrance dans leur prison?
De l-haut, si tu nous entends, reviens vers nous de temps en temps
As-tu enfin trouv la paix et le repos l o tu es?
Toi, mon pre que j’aimais tant, je te cherchais depuis longtemps
Mais tu voyages, dsormais, prs de moi, bien plus que jamais
Repose en paix dans nos mmoires, le plus tendre de notre histoire
Ce sont les mots qu’on a pas dit, c’est toi que je les ddie.
Songtekstvertaling
Ik zoek je al heel lang, je laat me gaan.
Een grote bundel van Liefde Woorden en dat nog steeds zo zware stilte
De herinnering aan die chimera ' s die je wegliep tijdens de gure.
Boten, treinen, vrachtwagens, treinstations en wagons
De angst voor die zwarte jaren, Ik las het in je ogen
Met afschuw, hoop en verplicht werk
Misschien op een dag als je op me wacht, praten we over al die tijd
We verloren zonder het elkaar te vertellen, niet weten hoe te lachen
Toen ik het einde voelde komen, zag ik mezelf je hand vasthouden.
En uren met je praten, je hart zien kloppen.
je fawn, je hield van ons, maar alle woorden waar we op wachtten
Bleef veel te diep begraven in het lijden in hun gevangenis.
Van bovenaf, als je ons hoort, kom dan af en toe terug.
Heb je eindelijk rust gevonden?
Ik was nog maar vijftig, je nam me mee door weg te gaan.
Deze droevige en pijnlijke blik, een portret van een ongelukkig kind
Die zijn plaats niet kon vinden, opgesloten in zijn schelp
En op wie noch het geloof, noch de goden hun ogen zouden moeten leggen
Na zoveel goed te hebben gehad, groeit het kwaad de schaduw van een doek.
Zonder het noorden te vinden, moest je weer vertrekken.
Loop ' s nachts over het veld, maar in je brieven met de tijd
Van deze lijden en angsten blijft alleen het beste over.
Brom…
je fawn, je hield van ons, maar alle woorden waar we op wachtten
Veel te diep begraven in het lijden in hun gevangenis?
Van bovenaf, als je ons hoort, kom dan af en toe terug.
Heb je eindelijk rust gevonden?
Jij, mijn pre waar ik zoveel van hield, ik ben al heel lang op zoek naar jou.
Maar je reist nu, dicht bij mij, veel meer dan ooit.
Rust in vrede in onze mmories, de meest tedere in onze geschiedenis
Dat zijn de woorden die we niet zeiden, jij bent degene die ze zei.