Yves Duteil — Les gestes délicats songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les gestes délicats" van Yves Duteil.
Songteksten
Les petits gestes attendrissants qui vous ouvrent le coeur en grand
Et vous sortent du dsespoir les jours o le ciel est trop noir
Les petits gestes drisoires, un sourire, un simple regard
Mais qui repeignent la journe aux couleurs de votre amiti
Je les ai reus en plein cњur, vos petits mots sems de fleurs
Que je gardais comme un trsor, aujourd’hui je les gote encore
Vos petits gestes dlicats qui caressaient du bout des doigts
Sur les plaies qui faisaient si mal, c’tait du miel et du santal
Ces petits riens n’ont pas de prix, ils se posent comme un rpit
Un petit air de dlivrance, la musique au bout du silence
Et si toujours je m’en souviens, c’est qu’au plus lourd de mon chemin
Ils taient l comme un repre, une toile sur le dsert
Tous ces regards si mouvants, ces gestes tendres et apaisants
Me retournaient l’me l’envers et quand le ciel s’est fait plus clair
Ces petits instants drisoires toujours gravs dans ma mmoire
Avaient la couleur de l’oubli, de l’arc-en-ciel aprs la pluie
Et dans ces gestes sans histoire que rien n’avait laiss prvoir
J’ai puis la force d’ouvrir ma fentre vers l’avenir.
Songtekstvertaling
De tedere gebaren die je hart wijd openen
En je komt uit de hoop de dagen dat de hemel te Zwart is
Kleine drisory gebaren, een glimlach, een eenvoudige blik
Maar die de dag opnieuw schilderen in de kleuren van je vriend
Ik heb ze in het hart, je kleine woorden zuchten van bloemen
Die heb ik als trsor gehouden, vandaag heb ik ze nog.
Je kleine dlicat gebaren die streelde met je vingertoppen
Op de wonden die zoveel pijn deden, was het honing en sandelhout.
Deze kleine riens zijn onbetaalbaar, ze rijzen op als een preekstoel
Een beetje glivrance, muziek aan het einde van de stilte
En als ik het me altijd herinner, is het dat op de zwaarste manier
Ze waren l als een repre, een doek op de dsert
Al deze bewegende blikken, deze tedere en rustgevende gebaren
Draaide me ondersteboven en toen de hemel helderder werd
Deze kleine drisory momenten altijd gegraveerd in mijn kast
Had de kleur van vergetelheid, van de regenboog na de regen
En in deze gebaren zonder geschiedenis dat niets laiss prvoir had
Dan heb ik de kracht om mijn gat naar de toekomst te openen.