Yves Duteil — Le fataliste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le fataliste" van Yves Duteil.
Songteksten
Je suis devenu fataliste le jour où je l’ai rencontrée.
Elle avait le regard bien triste et plus rien ne l’intéressait.
Qui des deux a consolé l’autre, et lequel était le plus fou?
Qui des deux était bon apôtre? Il s’en fallait pas de beaucoup.
J’ai chanté quelques chansons tendres composées au temps du bonheur
Et ses larmes m’ont fait comprendre que j’touchais le fond de son cœur.
J’aurais pu ne plaire à personne ou ne rien lui chanter du tout.
Aujourd’hui serait monotone, il s’en fallait pas de beaucoup.
Je suis devenu fataliste le jour où je l’ai rencontrée.
Elle avait le regard bien triste et plus rien ne m’intéressait.
Qui des deux a consolé l’autre? Moi, j’avoue que je n’en sais rien.
Quelquefois le malheur des autres fait aussi le bonheur des uns.
Et pardon si rien ne m'étonne: chaque jour me rend amoureux.
Les chagrins que la vie nous donne, le bonheur les divise en deux.
Quelquefois la vie n’est pas belle, l’avenir a l’air incertain.
Le bonheur est une étincelle qui n’est belle que quand elle s'éteint.
Je suis devenu fataliste le jour oh je l’ai rencontrée.
Elle avait le regard si triste, et jamais je n’aurais pensé…
J’aurais pu prendre une autre route, être ailleurs, passer mon chemin.
Le bonheur s’en irait sans doute attiré vers d’autres destins.
J’aurais pu prendre une autre route, être ailleurs, passer mon chemin.
Le plus drôle, c’est sans aucun doute qu’aujourd’hui je n’en saurais rien.
Songtekstvertaling
Ik werd een fatalist op de dag dat ik haar ontmoette.
Ze had een trieste blik en niets interesseerde haar meer.
Welke van de twee troostte de andere, en welke was de gekste?
Welke was een goede Apostel? Er was niet veel voor nodig.
Ik zong een aantal tedere liedjes gecomponeerd op het moment van geluk
En zijn tranen deden me beseffen dat ik de bodem van zijn hart aanraakte.
Ik kon niemand aardig vinden of iets voor hem zingen.
Vandaag zou eentonig zijn, er was niet veel voor nodig.
Ik werd een fatalist op de dag dat ik haar ontmoette.
Ze keek erg verdrietig en niets interesseerde me meer.
Wie troostte de ander? Ik geef toe dat ik het niet weet.
Soms maakt het ongeluk van anderen ook het geluk van sommigen.
En vergeef me als niets me verrast: elke dag maakt me verliefd.
Het verdriet dat het leven ons geeft, het geluk verdeelt hen in tweeën.
Soms is het leven niet mooi, de toekomst ziet er onzeker uit.
Geluk is een vonk die alleen mooi is als hij uitgaat.
Ik werd fatalistisch op de dag dat ik haar ontmoette.
Ze keek zo verdrietig, en ik had nooit gedacht…
Ik had een andere route kunnen nemen, ergens anders kunnen zijn, mijn pad kruisten.
Geluk zou ongetwijfeld naar andere bestemmingen getrokken worden.
Ik had een andere route kunnen nemen, ergens anders kunnen zijn, mijn pad kruisten.
Het grappige is, dat ik het vandaag niet zou weten.