Yves Duteil — Le Bucheron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Bucheron" van Yves Duteil.
Songteksten
Il a fallu qu’un jour un bcheron se lve
Abatte un beau cyprs pour vendre la scierie
Qu’un amateur de bois, pour faire scher la sve
Attende patiemment la moiti de sa vie.
Il a fallu qu’un jour un bateau le transporte
Et qu’un vieil artisan le prfre au sapin
Que je m’arrte enfin sur le seuil de sa porte
Et qu’avec un sourire, il m’ait serr la main.
Voil comment, ce soir, je joue sur ma guitare
L’incroyable voyage travers les annes
D’une graine emporte par un vent drisoire
Pour devenir guitare au fond d’un atelier.
C’est la chane sans fin des dtails innombrables
Qui fabrique nos jours et ressemble au destin
Qui fait tomber la pluie sur les dserts de sable
Et s’panouir les fleurs au cњur de mon jardin.
Chacun n’est qu’un maillon de cette chane immense
Et ma vie n’est qu’un point perdu sur l’horizon
Mais il fallait l’amour de toute une existence
Pour qu’un arbre qui meurt devienne une chanson
Don’t les mots, par hasard, par des sentiers bizarres
Vont trouver leur bonheur au bout de nos chagrins
Et le temps, peu peu, s’endort dans nos mmoires
Pour nous faire oublier qu’au dbut du chemin
C’est la chane sans fin des dtails innombrables
Qui fabrique nos jours et ressemble au destin
Qui fait tomber la pluie sur les dserts de sable
Et jaillir la musique aux doigts des musiciens.
Je n’tais qu’un maillon dans cette chane immense
Et ma vie n’est qu’un point perdu sur l’horizon
Mais il fallait l’amour de toute une existence
Pour qu’un arbre qui meurt devienne une chanson.
Mais il fallait l’amour de toute une existence
Pour qu’un arbre qui meurt devienne une chanson.
Songtekstvertaling
Het duurde op een dag een bcheron LVE
Schiet een knappe cypr neer om de zagerij te verkopen.
Dat een houtliefhebber, om scher de EVs te maken
Wacht geduldig op de helft van zijn leven.
Het kostte een dag een boot om hem te vervoeren.
En dat een oude vakman prfre de dennenboom
Dat ik eindelijk stop bij de drempel van zijn deur
En met een glimlach schudde hij mijn hand.
Zo speel ik vanavond gitaar.
De ongelooflijke reis door de jaren heen
Van een zaad weggevoerd door een drisorige wind
Om een gitaar te worden op de bodem van een workshop.
Dit is de eindeloze keten van talloze vlechten
Wie maakt onze dagen en ziet eruit als het lot
Dat maakt regen op de zandspieringen.
En de bloemen panelen in het hart van mijn tuin.
Elk is slechts een schakel van deze immense keten
En mijn leven is een verloren plek aan de horizon
Maar het nam de liefde van een heel bestaan.
Voor een stervende boom om een lied te worden
Niet de woorden, door toeval, door vreemde paden
Zal hun geluk vinden aan het einde van onze zorgen.
En tijd, beetje bij beetje, valt in slaap in onze mmories.
Om ons te laten vergeten dat de dbut of the way
Dit is de eindeloze keten van talloze vlechten
Wie maakt onze dagen en ziet eruit als het lot
Dat maakt regen op de zandspieringen.
En zet de muziek aan de vingers van de muzikanten.
Ik heb net een link gesloten in deze enorme keten.
En mijn leven is een verloren plek aan de horizon
Maar het nam de liefde van een heel bestaan.
Zodat een boom die sterft een lied wordt.
Maar het nam de liefde van een heel bestaan.
Zodat een boom die sterft een lied wordt.