Yves Duteil — Il me manquait toujours songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il me manquait toujours" van Yves Duteil.
Songteksten
Jamais une autre source n’arrtera ma course
C’est le fil de ton eau qui trace mon chemin
Je me perdrais sans doute en suivant d’autres routes
Pour arriver jusqu' demain
Parfois je pense tout ce temps pour arriver jusqu' toi
ces mandres un peu lassants que la vie met sous nos pas
Si j’ai trouv le chemin pour arriver jusqu’au tien
J’ai travers tout l’Univers avec mon cњur en bandoulire
Il me manquait toujours une pierre ma maison
Une heure au fil des jours, un mot dans ma chanson
Il me manquait alors une aile mon moulin
Je n’avais pas encore de fruit dans mon jardin
Il me manquait alors une aile mon moulin
Pourtant je ne manquais de rien
Je savais bien qu’un jour la vie m’apporterait le beau temps
Et je prenais les claircies pour le dbut du printemps
Mais j’ignorais qu’un matin pourrait changer mon destin
Et dans mon cњur ciel ouvert, ensoleiller tout l’Univers
Il me manquait toujours une pierre ma maison
Une heure au fil des jours un mot dans ma chanson
Le bonheur semblait l, peine un peu plus loin
Mais il manquait toujours un mtre mon chemin
Le bonheur semblait l, peine un peu plus loin
Pourtant je ne manquais de rien
Voil pourquoi de tout ce temps que la vie met sous nos pas
De ces mandres un peu lassants pour arriver jusqu' toi
Je me souviens d’un matin o j’ai crois ton chemin
Et j’ai compris tout l’Univers dans un regard de tes yeux verts
Il peut manquer toujours une pierre ma maison
Une heure au fil des jours, un mot dans mes chansons
Il peut manquer surtout un sicle mon destin
Si tu fais prs de moi le reste du chemin
Il peut manquer surtout un sicle mon destin
Je ne manquerai plus de rien.
Songtekstvertaling
Nooit zal een andere bron mijn ras stoppen.
Het is de draad van jouw water dat mijn pad volgt.
Ik zou waarschijnlijk verdwalen op andere routes.
Om aan te komen tot morgen
Soms denk ik al die tijd om bij jou te komen.
dit zijn een beetje vermoeiende mandres die het leven onder onze voeten legt.
Als ik een manier vond om bij de jouwe te komen
Ik ben overal in het universum met mijn hart in mijn schouderband
Ik miste altijd een steen in mijn huis.
Een uur door de dagen, een woord in mijn lied
Toen miste ik een vleugel mijn molen
Ik had nog geen fruit in mijn tuin.
Toen miste ik een vleugel mijn molen
Toch heb ik niets gemist.
Ik wist dat op een dag het leven me goed weer zou brengen.
En ik nam de claircies voor de lente dbut
Maar ik wist niet dat op een ochtend mijn lot kon veranderen.
En in mijn open hemel, zonneschijn het hele universum
Ik miste altijd een steen in mijn huis.
Een uur door de dagen een woord in mijn lied
Gelukkig leek ik, nauwelijks een beetje verder
Maar hij miste altijd een mtre op mijn manier.
Gelukkig leek ik, nauwelijks een beetje verder
Toch heb ik niets gemist.
Dat is waarom van alle tijd dat het leven in onze voetsporen treedt
Van die mandres een beetje vermoeiend om je te krijgen
Ik weet nog dat ik op een ochtend op jouw manier geloofde.
En ik begreep het hele universum in een blik van je groene ogen
Het kan altijd een steen missen mijn huis
Een uur door de dagen, een woord in mijn liedjes
Hij mist misschien vooral een sjekel mijn lot.
Als je de rest van de weg voor me zorgt
Hij mist misschien vooral een sjekel mijn lot.
Ik zal niets meer missen.