Yves Duteil — Grand Père Yitzhaak songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grand Père Yitzhaak" van Yves Duteil.
Songteksten
Il a chant ses chansons, veill sur elle au salon.
Il coutait ses pomes, expliquait bien les problmes.
Ensemble autour de la rade, ils s’en allaient en balade.
Si ses parents la grondaient quelquefois, elle se cachait dans ses bras.
Il avait fait la guerre, autrefois, mais n’en parlait presque pas.
Elle pense lui chaque jour mais n’attend plus son retour.
Quand il partait en voyage, il crivait quelques pages.
Parfois si tendre et secret, c’tait ainsi qu’elle l’aimait.
Elle tait grande et pourtant, on autait dit une enfant
Une petite fille qui pleurait son grand-pre
Devant les grands de la terre.
Entre les larmes, elle disait que jamais nos regrets ne lui ramneraient
Malgr les Princes et les Rois, tout son bonheur d’autrefois.
Elle dessinait sa maison avec au loin l’horizon.
Il ajoutait dans le ciel une colombe, un soleil.
C’tait pour elle qu’il voulait tendre la main vers la paix
Et regarder les enfants dsunis sortir enfin de la nuit.
Il tait grave et srieux parfois et elle ne comprenait pas.
Elle pense lui chaque jour mais n’attend plus son retour.
Entre les larmes, elle savait qu’aucun hymne la paix ne lui ramnerait
Malgr l’espoir et la foi, tout ce bonheur d’autrefois. Mmm…
Elle tait grande et pourtant, on aurait dit une enfant
Une petite fille qui pleurait son grand-pre parmi les grands de la terre.
Songtekstvertaling
Hij zong haar liedjes, Weill over haar in de woonkamer.
Hij kostte zijn Pommies, legde de problemen goed uit.
Samen rond de haven gingen ze wandelen.
Als haar ouders haar soms schelden, verstopte ze zich in haar armen.
Hij had in het verleden oorlog gevoerd, maar hij praatte er bijna niet over.
Ze denkt elke dag aan hem, maar wacht niet op zijn terugkeer.
Toen hij op reis ging, schreef hij een paar pagina ' s.
Soms zo teder en geheim, dat is hoe ze van hem hield.
Ze was lang en toch werd ons een kind verteld
Een klein meisje huilt haar grand-pre
Voor de grote van de aarde.
Tussen de tranen door, zei ze dat we nooit spijt van haar zouden krijgen.
Ondanks de prinsen en koningen, al zijn vroegere geluk.
Ze tekende haar huis met de horizon in de verte.
Hij voegde aan de hemel een duif, een zon toe.
Het was voor haar dat hij vrede wilde bereiken.
En kijk hoe de dsunis kinderen eindelijk uit de nacht komen.
Hij was serieus en srieux soms en zij begreep het niet.
Ze denkt elke dag aan hem, maar wacht niet op zijn terugkeer.
Tussen de tranen door, wist ze dat er geen gezang van vrede voor haar zou blijven.
Ondanks hoop en geloof, al dat geluk van gisteren. Mmm…
Ze was groot en toch zag ze eruit als een kind.
Een klein meisje huilt haar grootvader onder de groten van de aarde.