Your Tomorrow Alone — One Last Breath songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "One Last Breath" van Your Tomorrow Alone.
Songteksten
Silent are his journey and his roaming
He migrates across infinite places
Obscure lands, face to face
One hundred masks like buds of grass
He trampled them with a sea of tears
Dried, they cannot wrinkle
A destiny to die, forever
Is to die forever
Now, once again, he glimpses the chasm
Try to breathe deeply
Without defining the last step
Toward the void that turned up (turn yourself)
Almost sinking in his fears (his own fears)
The thoughts draw to a close
An existence without lonely places
He pretends to resist
To return back
Down, down
Remembers his past
The thoughts drive him
A trampled grass
Tied, tied
That chains his wandering
Oh tied, tied
That chains his wandering… his wandering
Wandering through a path of farewell
An infinite maze, no way out
Only distant lights
Toward the void that turned up (turn yourself)
Almost sinking in his fears (his own fears)
The thoughts draw to a close
An existence without lonely places
Falling down on his knees (drop down)
Broken body lies on the ground (on a shattered ground)
Crawling on the wall
Where everybody wrote off their awareness
A wetland takes shape all around
The fascination of the end caresses his naked skin
Fearful to catch every movement, he waits and breathes
He lies there, I see him
He is transfigured
Songtekstvertaling
Stil zijn zijn reis en zijn zwerven
Hij trekt door oneindige plaatsen.
Obscure landen, oog in oog
Honderd maskers als gras
Hij vertrapte ze met een zee van tranen.
Gedroogd, kunnen ze niet kreuken
Een lot om te sterven, voor altijd
Is om voor altijd te sterven
Nu ziet hij weer een glimp van de kloof.
Probeer diep adem te halen.
Zonder de laatste stap te definiëren
Naar de leegte die opdook)
Bijna zinkend in zijn angsten)
De gedachten sluiten
Een bestaan zonder eenzame plaatsen
Hij doet alsof hij zich verzet.
Om terug te keren
Omlaag, omlaag
Herinnert zich zijn verleden.
De gedachten drijven hem
Een vertrapt gras
Gelijk, gelijk
Die zijn zwerftochten ketent
Oh gebonden, gebonden
Dat ketent zijn zwerftochten... zijn zwerftochten
Zwervend door een pad van afscheid
Een oneindig doolhof, geen uitweg
Alleen verre lichten
Naar de leegte die opdook)
Bijna zinkend in zijn angsten)
De gedachten sluiten
Een bestaan zonder eenzame plaatsen
Op zijn knieën vallen)
Gebroken lichaam ligt op de grond (op een verbrijzelde grond)
Kruipend op de muur
Waar iedereen zijn bewustzijn heeft afgeschreven
Een wetland neemt overal vorm aan
De fascinatie van het einde streelt zijn naakte huid.
Bang om elke beweging te vangen, wacht hij en ademt
Hij ligt daar, Ik zie hem.
Hij is getransformeerd.