Yoskar Sarante — El Cigarrillo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Cigarrillo" van Yoskar Sarante.
Songteksten
Anoche estuve conversando con mi cigarrillo.
Me sentí cansada, cansada, aburrida y tan bacía.
Que aveces asta pienso que ni siquiera existo.
Que aveces asta pienso que ni siquiera existo.
Lo encendí muy lentamente, le dí una fumada.
Y al mirar el humo que en el espacio se volatizaba.
Recordé tantas cosas que creí olvidadas.
Se las conté todas mientras que lo fumaba.
Le converse de ti y de mis añoranzas.
Le conte de tus besos y de mis esperanzas.
Le conté de tu olvido, de mis lágrimas tantas.
De aquello que vivimos y que hoy se a vuelto nada.
Le dije que es posible que a mi nadie me quiera.
Por que he intentado vivir a mi manera.
Por que me he negado a pagar el tributo.
De bajeza y pecado que hoy no exige el mundo.
Que a lo mejor estoy acabada o que la vida me a vencido.
Que he sufrido y he llorado.
Que he luchado y he reído.
Y que es lo que he ganado por ser así tan comprensiva.
Solo vivir desesperada en un mundo tan vacío.
Anoche estuve conversando con mi cigarrillo.
Y al terminarlo pensando me quede entre suspiros.
Que en este verso triste que es el mundo en que vivo.
Solo él me va quedando como único amigo.
Songtekstvertaling
Ik sprak gisteravond met mijn sigaret.
Ik voelde me moe, moe, verveeld en zo Bacia.
Soms denk ik dat ik niet besta.
Soms denk ik dat ik niet besta.
Ik zette hem heel langzaam aan, gaf hem een sigaret.
En toen we naar de rook in de ruimte keken, verdween hij.
Ik herinnerde me zoveel dingen waarvan ik dacht dat ze vergeten waren.
Ik heb het ze allemaal verteld terwijl ik het rookte.
Ik vertelde hem over jou en mijn verlangen.
Ik vertelde hem over je kussen en mijn hoop.
Ik vertelde hem over je vergeetachtigheid, over mijn tranen.
Wat we leven en wat vandaag niets is geworden.
Ik vertelde hem dat het mogelijk is dat niemand mij wil.
Omdat ik geprobeerd heb om op mijn eigen manier te leven.
Omdat ik weigerde eer te bewijzen.
Van zachtmoedigheid en zonde die de wereld vandaag niet eist.
Dat ik misschien klaar ben of dat het leven me heeft overwonnen.
Dat ik heb geleden en gehuild.
Dat ik vocht en lachte.
En dat heb ik verdiend door zo begripvol te zijn.
Ik leef in wanhoop in zo ' n lege wereld.
Ik sprak gisteravond met mijn sigaret.
En toen ik er klaar mee was, bleef ik tussen de zuchten.
Dat in dit trieste vers dat de wereld is waarin ik leef.
Hij is mijn enige vriend.