Woods of Ypres — Awaiting the Inevitable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Awaiting the Inevitable" van Woods of Ypres.
Songteksten
Drawing meaning from the unexpected,
A sign that cannot be denied.
A portrait of our everlasting expressions,
And the distance between us, side by side.
Nearing the end of this long discussion,
Still struggling for what more to say,
A man of words trying to argue his point,
With someone, who can afford to walk away.
This conflict of interest,
Of whether to act and indulge,
Or risk waiting for the greater gain,
That may never come.
I’m always pushing my luck,
for nothing is ever good enough.
While you strive to protect,
what you already have for nothing will ever be as good as it was.
(clean)
A look held too long, or maybe not long enough,
in the perfect setting which complicates us.
While we await the inevitable end,
We enjoy the inevitable events.
For everyday that passes we lessen the risk.
For everyday that passes makes much more sense.
While we await the inevitable end,
We enjoy the inevitable events.
And now… a new tension,
This one of silence…
A late morning gaze out of the window,
from inside a cold apartment.
We look out, we look away,
Anywhere but at each other.
Songtekstvertaling
Betekenis van het onverwachte,
Een teken dat niet kan worden ontkend.
Een portret van onze eeuwige uitingen,
En de afstand tussen ons, zij aan zij.
Bijna het einde van deze lange discussie,
Ik worstel nog steeds voor wat ik nog meer te zeggen heb.,
Een man van woorden die probeert zijn punt te bepleiten,
Met iemand die het zich kan veroorloven om weg te lopen.
Dit belangenconflict,
Of te handelen en te genieten,
Of het risico lopen om te wachten op de grotere winst,
Dat komt misschien nooit.
Ik ga altijd te ver.,
want niets is ooit goed genoeg.
Terwijl je ernaar streeft om te beschermen,
wat je al voor niets hebt, zal ooit zo goed zijn als het was.
(schoon)
Een blik te lang vastgehouden, of misschien niet lang genoeg,
in de perfecte omgeving die ons compliceert.
Terwijl we wachten op het onvermijdelijke einde,
We genieten van de onvermijdelijke gebeurtenissen.
Voor elke dag die voorbij gaat verminderen we het risico.
Voor elke dag die voorbijgaat is dat veel logischer.
Terwijl we wachten op het onvermijdelijke einde,
We genieten van de onvermijdelijke gebeurtenissen.
En nu ... een nieuwe spanning,
Deze van stilte…
Een late ochtend blik uit het raam,
vanuit een koud appartement.
We kijken uit, we kijken weg,
Overal behalve bij elkaar.