Wolf — Unholy Night songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unholy Night" van Wolf.
Songteksten
The mist was thick and cold in the last night of this year
The sun had all burned out and the church was locked and sealed
A dark figure staggered at the graves
The moon hid behind the clouds &darkness slowly spread
Yeah, an unholy night
The staggering figure moved like a shadow the church bell started to chime
In the graves the dead began to writhe and twist their bones
The wind whispered in the trees along with their wining moans
The town, so old and tired, was sleeping the night away
Safely tucked in bed not knowing of any threat
But peaceful dreams faded to black and the warming fires died
Grown men shivered in fear and sweat and children woke and up and cried
Little did the town know of reprisal from the tomb
The church bell was ringing the raven was singing a song about their doom
Maybe they shouldn’t have left him burned and buried alive
Maybe they shouldn’t have cursed his name and been so sure that he died
Evil avenger with fire in his hands
The nasty smell of paraffin oil and fear from the damned
Soon the curse was back on them and set them all ablaze
Devouring flames turned groans into ashes
The smell of death blended with the haze
Songtekstvertaling
De mist was dik en koud in de laatste nacht van dit jaar.
De zon was uitgebrand en de kerk was afgesloten.
Een donkere figuur in de graven.
De maan verborg zich achter de wolken en de duisternis verspreidde zich langzaam
Ja, een onheilige nacht
De onthutsende figuur bewoog als een schaduw De Kerkklok begon te rinkelen
In de graven begonnen de doden te kronkelen en hun beenderen te verdraaien.
De wind fluisterde in de bomen samen met hun kreunen.
De stad, zo oud en moe, sliep de nacht weg
Veilig opgeborgen in bed, niet wetend van enige bedreiging.
Maar vredige dromen vervagen tot zwart en de opwarmende branden stierven
Volwassen mannen rillen van angst en zweet en kinderen werden wakker en huilden
Weinig wist de stad van vergelding van de tombe
De kerkklok rinkelde de raaf zong een lied over hun ondergang
Misschien hadden ze hem niet levend moeten begraven.
Misschien hadden ze zijn naam niet moeten vervloeken en er zo zeker van moeten zijn dat hij stierf.
Kwade wreker met vuur in zijn handen
De nare geur van paraffineolie en angst van de verdoemden.
Al snel was de vloek op hen terug en stak ze allemaal in brand.
Verslindende vlammen, gekreun tot as.
De geur van de dood vermengd met de nevel