Woe — Song Of My Undoing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Song Of My Undoing" van Woe.
Songteksten
Simple meanings drawn from silence. Towards the edge of Sorrow’s open arms
Love, a frozen flame. These words will be my undoing. Trust, and with it came a
promise of loss
Selfish urges bind together flesh and hope to pierce and weather.
I think of you, I see your tears and anger. The freezing silence crashing down
in bitter waves
Flesh fades away and I fear I’ll find these words will be my undoing.
Love, a frozen flame. these words will be my undoing. Truth, and with it came
a promise of loss
The sum of virtue is rot
Frozen, I have become porous, depraved, something born without a shadow.
Fragments and memories, collapse into myself, feel these urges all dissolving.
void that ingests our hopes reigns within these veins. Compulsion and
confinement. Are these our final words? Labyrinthine exchange. Condemnation is
the truest human form…
Tragedy borne of human madness. Withdraw from the world and its lack of meaning.
ripping it all down, this massive fucking tomb. Ravaged skies rain tears of
nothing. I’m telling myself that there is only temporary grace and nothing is
sacred. I tire of this journey, loathe its pretensions. Wasted hours carved in
flesh. Remember my name for the hate that it brings. Discard the rest
Into the night, we were cast without a sound. to the darkness, where words are
never found. Take my hand and be warm against my side. To the gallows where
death will make things right
Songtekstvertaling
Simpele betekenissen uit stilte. Naar de rand van de open armen van het verdriet
Liefde, een bevroren vlam. Deze woorden zullen mijn ondergang zijn. Vertrouwen, en daarmee kwam een
belofte van verlies
Egoïstische driften binden vlees en hopen om te doorboren en weer.
Als ik aan je denk, zie ik je tranen en woede. De ijskoude stilte die instort
in bittere golven
Vlees vervaagt en ik vrees dat deze woorden mijn ondergang zullen zijn.
Liefde, een bevroren vlam. deze woorden zullen mijn ondergang zijn. Waarheid, en daarmee kwam
een belofte van verlies
De som van deugd is rot.
Bevroren, ben ik poreus geworden, verdorven, iets geboren zonder schaduw.
Fragmenten en herinneringen, instorten in mezelf, voelen deze drang allemaal verdwijnen.
de leegte die onze hoop inslikt, heerst in deze aderen. Dwang en
opsluiting. Zijn dit onze laatste woorden? Labyrintische uitwisseling. Een veroordeling is
de meest ware menselijke vorm…
Tragedie gedragen door menselijke waanzin. Trek je terug uit de wereld en het gebrek aan Betekenis.
het allemaal afbreken, deze enorme verdomde tombe. Verwoest hemel regen tranen van
niets. Ik zeg tegen mezelf dat er maar tijdelijk genade is en niets is
heilig. Ik word moe van deze reis, verafschuw zijn pretenties. Verspilde uren gekerfd in
vlees. Onthoud mijn naam voor de haat die het brengt. De rest weggooien
In de nacht, werden we gecast zonder geluid. naar de duisternis, waar woorden zijn
nooit gevonden. Pak mijn hand en warm tegen mijn zijde. Naar de galg waar
de dood zal het goedmaken.