Wodensthrone — Battle Lines songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Battle Lines" van Wodensthrone.

Songteksten

«And so it comes to this
And thus are we undone…»
The foundations of our fathers' truths
Eroded by the cruelties of fate
Thus enslaved wear their yoke like a crown
And their dishonour like the finest jewel
The profane usurps the sacred
The sacred defiled as profane
Unquestioning blindness proclaimed to be sight
The denial of death and the sourging of life
And so it comes to this
But thus are we undone?
The Curse on ruinous currents ascends
Born by winds we dare not name
Its corruption taints all in its wake
Its ravenous shadow enshrouding the earth
Where is our courage?
Wherefore is our pride?
When good men do nothing
Whilst tyrants scar the skies
The lonely forest whispers
An oaken eulogy
A battlecry for those who stand
Before this poisoned tide
Against the Eye that glares incandescent
And those who conspire that great deeds fail
Our banners crack and flutter in forewarning
The threatening promise of tempests to come
Hearken to me!
Seek not for Gods to break our chains
Seek strength and will to break the chains ourselves
Seek for the essence of the wind’s true name
That we might command our fate once more!
close window

Songtekstvertaling

"En zo komt het tot dit
En zo worden we ongedaan gemaakt…»
De fundamenten van de waarheden van onze vaders
Geërodeerd door de wreedheden van het lot
Zo dragen slaven hun juk als een kroon.
En hun schande als het mooiste juweel
De profanen gebruiken het Heilige.
De Heilige bezoedeld als profaan
Onbetwistbare blindheid uitgeroepen tot gezicht
De ontkenning van de dood en de bron van het leven
En zo komt het tot dit
Maar zo worden we ongedaan gemaakt?
De vloek op verwoestende stromingen stijgt op.
Geboren door winden die we niet durven te noemen
Zijn corruptie taint alles in zijn kielzog
De donkere schaduw omhult de aarde.
Waar is onze moed?
Waar is onze trots?
Als goede mannen niets doen
Terwijl tirannen de hemel schuren
Het eenzame bos fluistert
Een open grafrede
Een gevechtsvliegtuig voor degenen die staan
Voor dit vergiftigde tij
Tegen het oog dat gloeit
En degenen die over grote daden beramen.
Onze spandoeken breken en fladderen in een waarschuwing.
De dreigende belofte van de komende stormen
Luister naar me!
Zoek niet naar goden om onze ketenen te breken
Zoek kracht en wil om de ketens zelf te breken
Zoek naar de essentie van de echte naam van de wind
Dat we ons lot nog eens zouden bepalen.
venster sluiten