Will Wakefield — Strangers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Strangers" van Will Wakefield.
Songteksten
Well let the warm water run down
And I sit on the washroom floor,
Sipping on a drink that someone left the night before
The mascara runs down your face,
It tattoos streaks of sadness down your cheeks
And through this madness I left your room, I left your home,
I left you… I left your embrace.
And if I asked you to stay, would you turn and walk away?
Would you step out my back door? Would I see you anymore?
And if you need a little more, well I’ll come back to be yours,
And we won’t be strangers anymore.
I feel the sweat run down my brow, on the sixth floor the heat bears down
I climb out of bed to take some pills, to clear my head
The candle parrafin runs down as the night wends away,
The celling stares, I know it dares me to pick up that phone and call your name,
But you’re not home and I’m sure you’re not alone.
Just like the time I loved before, well I won’t be hurt baby anymore
Like a child when I was with you, I believed that you could love me too
And if you need a little more, well I’ll come back, to be yours,
And we won’t be strangers anymore.
Two weeks of love spent in vain, two different people yet the same,
Well this is the story and this is the game, what happened is such a shame
Its such a shame that things will never be the same.
And if I asked you to stay, would you turn and walk away? Would you step out my
backdoor?
Would I see you anymore? Its just like the time I loved before
Well I won’t be hurt baby anymore
Like a child when I was with you, I believed that you could love me too
And if you need a little more, I’ll be back baby to be yours,
And we won’t be strangers anymore.
Songtekstvertaling
Laat het warme water naar beneden lopen.
En ik zit op de vloer van het toilet,
Drinken op een drankje dat iemand de avond ervoor verliet
De mascara loopt over je gezicht.,
Het tatoeëert strepen van verdriet op je wangen.
En door deze waanzin verliet ik je kamer, verliet ik je huis.,
Ik heb je verlaten ... Ik heb je omhelzing verlaten.
En als ik je zou vragen om te blijven, zou je je dan omdraaien en weglopen?
Wil je mijn achterdeur uit gaan? Zou ik je nog zien?
En als je wat meer nodig hebt, kom ik terug om de jouwe te zijn.,
En we zullen geen vreemden meer zijn.
Ik voel het zweet over mijn wenkbrauw lopen, op de zesde verdieping de hitte valt neer
Ik klim uit bed om wat pillen te nemen, om mijn hoofd leeg te maken.
De kaars parrafin loopt naar beneden als de nacht wegwent,
De celling staart, ik weet dat het me durft op te pakken en je naam te noemen.,
Maar je bent niet thuis en ik weet zeker dat je niet alleen bent.
Net als de tijd waar ik van hield, nou, Ik zal niet meer gekwetst worden, baby.
Als een kind Toen ik bij jou was, geloofde ik dat jij ook van mij kon houden.
En als je nog wat meer nodig hebt, kom ik terug, om van jou te zijn.,
En we zullen geen vreemden meer zijn.
Twee weken van liefde tevergeefs doorgebracht, twee verschillende mensen toch hetzelfde,
Nou, dit is het verhaal en dit is het spel, wat er gebeurde is zo jammer
Het is zo jammer dat het nooit meer hetzelfde zal zijn.
En als ik je zou vragen om te blijven, zou je je dan omdraaien en weglopen? Wil je uit mijn
achterdeur?
Zou ik je nog zien? Het is net als de tijd waar ik van hield.
Ik laat me niet meer kwetsen.
Als een kind Toen ik bij jou was, geloofde ik dat jij ook van mij kon houden.
En als je nog wat meer nodig hebt, ben ik terug baby om de jouwe te zijn,
En we zullen geen vreemden meer zijn.