Why? — Gnashville songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gnashville" van Why?.
Songteksten
Sometimes I claim to know a guy but I can’t tell you what his hands look like
Guess who’s coming to dinner
Gnashville, never in the night
Never in the night when the knot grows tighter than fingers can untie
And all the last half damned rivers have gone dry
Does the cock crow thrice until someone is denied
Or the morning comes
You wonder if you ever get your shit together
What is that a leather sofa and a feather in an old fur hat
Fake tat lost in a box of Cracker Jacks
Practicing your plane wreck face in a first class lav
That’s what the ghost of someone’s dad might say
When they come calling, I won’t go calm
There is no palm or divine mitt
With which to hold one’s pit
Or seperate the human race from its enviroment
No scattered ashes loosely gather asking where the fire went
We’re left with half truth psalms
In an indecypherable scrawl in some vague extinct language
Ancient ink dull, almost vanished on some old brittle scroll
That’s what the ghost of someone’s dad might say
Songtekstvertaling
Soms zeg ik dat ik een man ken, maar ik kan je niet vertellen hoe zijn handen eruit zien.
Raad eens wie er komt eten.
Gnashville, nooit in de nacht
Nooit in de nacht wanneer de knoop strakker wordt dan vingers kunnen losmaken
En alle laatste halve rivieren zijn droog.
Kraait de lul driemaal tot iemand wordt geweigerd
Of de ochtend komt
Je vraagt je af of je ooit je zaakjes op orde hebt.
Wat is dat, een leren bank en een veer in een oude bonthoed?
Valse tattoo verloren in een doos Cracker Jacks
Oefen je vliegtuig wrak gezicht in een eersteklas lav
Dat is wat de geest van iemands vader zou zeggen.
Als ze komen roepen, zal ik niet kalm worden.
Er is geen palm of goddelijke handschoen.
Om je kuil vast te houden.
Of de mensheid scheiden van haar omgeving.
Geen verstrooide as komt los samen en vraagt waar het vuur heen is gegaan.
We blijven achter met halve waarheid Psalmen.
In een onfatsoenlijke Krabbel in een vage uitgestorven taal
Oude inkt is saai, bijna verdwenen op een oude broze rol.
Dat is wat de geest van iemands vader zou zeggen.