Whispering Gallery — The Ghost Inside songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ghost Inside" van Whispering Gallery.
Songteksten
I have seen my life,
relive it many times.
Still there was no hope of a point of contact.
Still hoping to regain my long lost memories.
Strange things happen somewhere hidden in my mind.
In the dark and out the reach of time.
Out of time…
I feel blind,
but maybe time will open up my eyes.
It sets me free, destroying my disguise.
My disguise…
I keep telling to myself,
forgive me for my sins.
And the silence spoke to me…
And an answer never came.
I keep asking for truth,
the truth behind my mask.
And an old man stared at me
and the silence remains the same.
Surrounding mountains I try to climb,
to catch a view of life.
So much deeper I will fall…
Into oblivion.
To treasure the words of love and hate,
I will never understand.
But no one ever taught me…
It leaves me beyond redemption.
I was never born to live,
who was the one who gave?
But no one gives an answer…
An answer to behold.
I keep searching for my death,
release me from this pain.
But my blood is still boiling.
In my cold and frozen hands.
Strange things happen somewhere hidden in mind.
In the dark and out the reach of time.
Out of time…
I feel blind,
but maybe time will open up my eyes.
It sets me free, destroying my disguise.
My disguise…
Songtekstvertaling
Ik heb mijn leven gezien.,
herbeleef het vaak.
Toch was er geen hoop op een contactpunt.
Ik hoop nog steeds mijn verloren herinneringen terug te krijgen.
Er gebeuren vreemde dingen in m ' n hoofd.
In het donker en buiten het bereik van de tijd.
Geen tijd meer.…
Ik voel me blind.,
maar misschien zal de tijd mijn ogen openen.
Het bevrijdt me, vernietigt mijn vermomming.
Mijn vermomming…
Ik blijf tegen mezelf zeggen,
vergeef me voor mijn zonden.
En de stilte sprak tot mij…
En er kwam nooit een antwoord.
Ik blijf om de waarheid vragen.,
de waarheid achter mijn masker.
En een oude man staarde naar me.
en de stilte blijft hetzelfde.
Omringende bergen probeer ik te beklimmen,
om een kijk op het leven te krijgen.
Zoveel dieper zal ik Vallen.…
In de vergetelheid.
Om de woorden van liefde en haat te koesteren,
Ik zal het nooit begrijpen.
Maar niemand heeft het me ooit geleerd.…
Dan ben ik niet meer te redden.
Ik ben nooit geboren om te leven,
wie gaf het?
Maar niemand geeft een antwoord…
Een antwoord om te zien.
Ik blijf zoeken naar mijn dood.,
bevrijd me van deze pijn.
Maar mijn bloed kookt nog steeds.
In mijn koude en bevroren handen.
Vreemde dingen gebeuren ergens verborgen in gedachten.
In het donker en buiten het bereik van de tijd.
Geen tijd meer.…
Ik voel me blind.,
maar misschien zal de tijd mijn ogen openen.
Het bevrijdt me, vernietigt mijn vermomming.
Mijn vermomming…