While Heaven Wept — In Aeturnum songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Aeturnum" van While Heaven Wept.
Songteksten
Tearstained are the halls of my empty soul
Melancholia’s haunting call is the only one I have known
Innocence has lead me into this void
While years eroded a youth I never enjoyed
Through childhood I slept unsheltered from the scorn
Now I’ve awakened with age to love ever lorn
Forever and ever I’ll search for the solace
Which can only be found in an embrace
In throes of desolation I prayed unto divinity
I endured the emptiness and frigid pain but even god had forsaken me I prayed to find a solace for my heart bereaved
Only to be forgotten by the god I once believed
Now I serve this punishment under the ice condemned
For my loss of faith to hell I was damned
Downfallen in iniquity, desolate I’ll be My somber stare traverses sepulchers lonely
Eternally, my limbs sealed in place
Livid, and dead I bow my face
The only shelter from the cold
Of the ninth circle of hell
To see what awaits in forever
A lifeless gaze, my final endeavor
I looked through the blackened skies
And beheld the radiance of paradise
My eyes have frozen in false sanctity
Eternally bound, my tears have turned to ice
Songtekstvertaling
Tearstained zijn de hallen van mijn lege ziel
Melancholia ' s spookroep is de enige die ik ken.
Onschuld heeft me in deze leegte geleid.
Terwijl jaren een jeugd eroderen waar ik nooit van heb genoten.
Tijdens mijn jeugd sliep ik ongeschermd van de minachting
Nu ben ik wakker geworden met de tijd om lief te hebben
Voor altijd en altijd zal ik zoeken naar de troost
Wat alleen te vinden is in een omhelzing
In doodsangst Bad ik tot de goddelijkheid.
Ik verdroeg de leegte en frigide pijn maar zelfs god had me verlaten Ik bad om een troost te vinden voor mijn verdriet
Alleen om vergeten te worden door de god die ik ooit geloofde
Nu dien ik deze straf onder het ijs veroordeeld
Voor mijn verlies van geloof in de hel was ik verdoemd
Downfallen in ongerechtigheid, troosteloos Ik zal mijn sombere blik doorkruisen zwervers eenzaam
Voor eeuwig, zijn mijn ledematen verzegeld op hun plaats.
Razend en dood buig ik mijn gezicht
De enige schuilplaats tegen de kou
Van de negende cirkel van de hel
Om te zien wat er voor altijd wacht.
Een levenloze blik, mijn laatste poging
Ik keek door de zwarte lucht
En aanschouw de schittering van het paradijs.
Mijn ogen zijn bevroren in valse heiligheid.
Eeuwig gebonden, zijn mijn tranen in ijs veranderd.