We Were Skeletons — The Buried Seat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Buried Seat" van We Were Skeletons.
Songteksten
I find myself followed by the unassailable specter of depression:
a mournful black dog that sits beside me always, staring.
And like having a scarf wrapped too tight about my throat, my wrists bound
behind my back I lay in thralldom.
To be tossed into a river, gripped by the current and choking for want of air
(and movement, and mirth…).
I lay thus entombed
in sheets
of fabric
and coral, ever
wondering when
my bonds shall
be cut loose.
Be a bridge
unto my weeping
so I can cross
over this valley
without being snared
by the machinations
of my mind
and weary heart. For a maiden sits upon my chest and I know not how to move her.
Songtekstvertaling
Ik vind mezelf gevolgd door het onaantastbare spook van depressie:
een rouwende zwarte hond die altijd naast me zit te staren.
En alsof ik een sjaal te strak om mijn keel heb, mijn polsen gebonden
achter mijn rug lag ik in thralldom.
Om in een rivier gegooid te worden, gevangen door de stroming en verstikt door gebrek aan lucht.
(en beweging, en vrolijkheid...).
Ik lag zo begraven.
in bladen
van weefsel
en koraal, altijd
ik vroeg me af wanneer.
mijn obligaties zullen
laat je los.
Be a bridge
op mijn geween
zodat ik kan oversteken
over deze vallei
zonder te worden gevangen
door de machinaties
van mijn geest
en vermoeid hart. Want een meisje zit op mijn borst en ik weet niet hoe ik haar moet bewegen.