Wayne Hancock — 87 Southbound songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "87 Southbound" van Wayne Hancock.
Songteksten
I caught you with him
On them damp, slick, sticky, satin sheets
Then I packed my things and then I hit the streets
87 southbound, to San Anton'
You got your baby, I got no home
The pavements burnin', at a hundred and two
I don’t need to hear no more excuses, but I don’t need you
Lord the sun keeps beatin' me down, and it’s hotter’n hell
And if I’m a lucky I’ll catch a ride, but you can’t never tell
I’d rather be here with the bugs and flies, then back there hearin' your alibis
I heard all that I’m gonna hear you say, I gonna take my pride and go the other
way
87 southbound, to San Anton'
It’s getting late out, I’m forty miles from home
The rain keeps a fallin', like the tears of my eyes
Just tryin' to wash away the hurt from all your lies
(yeah daddy)
And lightnin' streaks across the evenin' sky
And if I’m a lucky (it'll make you?) laid right down and die
I know when the morning comes, I’ll still be a walking son-of-a-gun
When afternoon comes rolls around, I’ll have ten more miles and one more town
(Repeat Chorus)
No I don’t need to hear no more excuses, but I don’t love you
Songtekstvertaling
Ik betrapte je met hem.
Op de vochtige, gladde, kleverige, satijnen lakens
Toen pakte ik mijn spullen en ging de straat op.
87 southbound, naar San Anton.
Jij hebt je baby, Ik heb geen thuis.
De trottoirs branden, op honderd en twee
Ik hoef geen smoesjes meer te horen, maar ik heb jou niet nodig.
Heer de zon blijft me neerslaan, en het is heter ' n hel
En als ik geluk heb, krijg ik een lift.
Ik ben liever hier met de insecten en vliegen, dan daar achter je alibi' s te horen.
Ik heb alles gehoord wat ik je ga horen zeggen, Ik neem mijn trots en ga naar de andere
manier
87 southbound, naar San Anton.
Het wordt laat, ik ben 40 mijl van huis.
De regen blijft vallen, net als de tranen van mijn ogen.
Ik probeer de pijn weg te wassen van al je leugens.
Ja, Papa.)
En de stralen steken door de avondhemel
En als ik geluk heb, ben jij dat?) neergelegd en sterven
Ik weet dat als de ochtend komt, ik nog steeds een wandelende klootzak ben.
Als de middag voorbij is, heb ik nog tien mijl en nog één stad.
(Refrein Herhalen)
Ik hoef geen smoesjes meer te horen, maar ik hou niet van je.