Waterlaso — How I Accidentally Got Us All Killed On The Oregon Trail songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "How I Accidentally Got Us All Killed On The Oregon Trail" van Waterlaso.
Songteksten
It has been a long long time, since I said I swear I fell in love with you,
maybe I didn’t think, it would be so hard to hear,
maybe it wasn’t hard at all.
I could look for you everyplace, and I find you staring mostly in my dreams,
like a photograph pretends to show you something real,
but you’re just seeing what you want.
If you tell me where we are, I might could tell us where to go,
I could never get my wagons or my heart past the part, where the water touches
the road.
I’ve been listening to the wind, to hear a voice that trys to tell me where to
go,
maybe its the trees that know me psychically, they say I’m turning us around.
Letting go’s the hardest thing, if I could only count the times I had to let
you go,
in subtle ways, that get mirrored everyday, when you were never here at all.
I’ve been guiding us by the stars, divining rods and magic stones.
I think Green Day had said it best «another Turnip-boy on the fork stuck in the
road.»
Somethings you feel in your heart, other things you think but kind of have to
know,
decide before you speak, how much she means to me, might not be seeing you at
all,
might not be seeing you at all, might not be seeing you at all…
Songtekstvertaling
Het is lang geleden dat ik zei dat ik verliefd op je werd.,
misschien dacht ik niet, het zou zo moeilijk zijn om te horen,
misschien was het helemaal niet moeilijk.
Ik kan je overal zoeken, en ik zie je vooral staren in mijn dromen.,
zoals een foto doet alsof hij je iets echts laat zien.,
maar je ziet gewoon wat je wilt.
Als je me vertelt waar we zijn, kan ik misschien zeggen waar we heen moeten.,
Ik kon nooit mijn wagens of mijn hart voorbij het deel, waar het water raakt
weg.
Ik heb naar de wind geluisterd, om een stem te horen die trys me vertelt waar ik heen moet.
gaan,
misschien zijn het de bomen die me psychisch kennen, ze zeggen dat ik ons omdraai.
Loslaten is het moeilijkste, als ik alleen de keren kon tellen die ik moest laten
ga jij maar.,
op subtiele manieren, die elke dag worden gespiegeld, toen je hier helemaal niet was.
Ik leid ons door de sterren, waarzeggers en magische stenen.
Ik denk dat Green Day het beste had gezegd " nog een knol-jongen op de vork vast in de
weg.»
Sommige dingen voel je in je hart, andere dingen die je denkt maar een beetje moet
weten,
beslis voordat je praat, hoeveel ze voor me betekent, misschien zie ik je niet bij
al,
misschien zie ik je helemaal niet, misschien zie ik je helemaal niet.…