Watain — Waters Of Ain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Waters Of Ain" van Watain.
Songteksten
Take me home*
Ye beckoning ocean waves!
My vessel is prepared
Eagerly, my spirit yearns
Through the gates, Transylvania calls
Anointed am I Exalted on a course to man averse
Cloven-hooved my footsteps be The self withdrawn
Expanding as the rays of death illuminate
The bridge and the path to the waters of Ain
Where no corner’s define
To the waters of Ain
Where no circles confine
To the waters of Ain
To the twilight of time
To the Death
To unmask the featureless face and know its numbing beauty
To remove the fig leaf from her cunt and enter
Beyond!
To pluck the fruits forbidden
Ye grapes most ripe, ye blessings of the underworld
Unleash your bitter rivers
Burn this tongue of mine
Oh wormwood sweet
Damnation’s infernal wine
From the waters of Ain
Where no corner’s define
From the waters of Ain
Where no circles confine
Flow, ye waters of Ain
As wormwood and wine
To the Death!
Their waters as one water in a stream against all streams
Sweet and salt now intermingle in the waking veins of Kingu
The havens tower in the yonder now
Where my vessel shall set sail
A voyage without end across the ageless waters
To shine beyond!
Do not mistake me for a star
Though I’ll shine like them at night
But behold instead the darkness in between them
The Devil’s light
Fearless I tread at the outpost
The brilliant abode of the dark
At the bridge from the known to the great unseen
I shall not linger
Saturh, great dark in the yonder
I give you my soul to devour
So that I may be judged in your deathlike glare
And purified
For thou art the wisdom’s keeper
The shoreline where truth shall unwind
A truth that in life I am doomed to search
But shall die to find
And so his burning ship departs out from these shores
Never to return
And so he sets his sail
Towards the setting sun at the end of the world
Songtekstvertaling
Breng me naar huis.*
U wenkt oceaangolven!
Mijn schip is voorbereid.
Gretig verlangt mijn geest ernaar.
Door de poorten roept Transsylvanië
Gezalfd ben ik verheven op een weg die de mens tegenstaat.
Gespleten-hooved mijn voetstappen zijn het zelf teruggetrokken
Uitdijend als de stralen des doods verlichten
De brug en het pad naar de wateren van Ain
Waar geen hoek definieert
Naar de wateren van Ain
Waar geen Cirkels
Naar de wateren van Ain
Naar de schemering van de tijd
Tot de dood
Om het kenmerkende gezicht te ontmaskeren en zijn verdovende schoonheid te kennen
Om het vijgenblad uit haar kut te halen en naar binnen te gaan
Voorbij!
Om de verboden vruchten te plukken.
Gij druiven, Rijpe, gij zegeningen van de onderwereld
Laat je bittere rivieren los.
Verbrand mijn tong.
Oh alsem zoet
Damnation ' s helse wijn
Uit de wateren van Ain
Waar geen hoek definieert
Uit de wateren van Ain
Waar geen Cirkels
Flow, ye waters of Ain
Als alsem en wijn
Tot de dood!
Hun water als één water in een stroom tegen alle stromen
Zoet en zout vermengen zich nu in de wakende aderen van Kingu.
De toren van de havens daarginds.
Waar mijn schip zal varen
Een reis zonder einde door de tijdloze wateren
Om verder te schijnen!
Verwar me niet als een ster.
Al zal ik stralen zoals zij ' s nachts.
Maar zie, in plaats daarvan, de duisternis, tusschen hen.
Het licht van de duivel
Onbevreesd loop ik naar de buitenpost.
Het schitterende huis van de duisternis.
Op de brug van het bekende tot het grote ongeziene
Ik zal niet blijven hangen.
Saturh, grote duisternis in de Gonder
Ik geef je mijn ziel om te verslinden.
Zodat ik beoordeeld mag worden in je doodsachtige schittering.
En gezuiverd
Want gij zijt de wachter der wijsheid
De kustlijn waar de waarheid zal rusten
Een waarheid dat ik in het leven gedoemd ben om te zoeken
Maar zal sterven om te vinden
En zo vertrekt zijn brandende schip van deze kusten.
Nooit meer terug te keren
En dus zet hij zijn zeil
Naar de ondergaande zon aan het einde van de wereld