Watain — Underneath the Cenotaph songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Underneath the Cenotaph" van Watain.
Songteksten
Lifeless and sour from death and from doom.
In the soil of my tomb not one flower shall bloom.
Nothing but Death in this earth shall abide,
in this my pathway to the other side.
And thus I close my eyes…
On through the tunnels, darkness ablaze.
Passing through Naamah, queen of the gateways.
The jaws of her darkness they feast on my eyes
as the last of the earthly lights flickers and dies.
Dark are the dreams on the stonebed.
For no sunlight shall reach to the land of the dead.
As I journey through tunnels and blackened chasm.
In the realms of Death unbound.
Underneath the cenotaph.
Revelations revealed through crepuscular trance.
Shadows of demons in catacombs dance.
Luminous signs of impossible shape.
Traveling deep, no return, no escape.
Wonderous, prosperous marvels most dark.
I fall to my knees
and behold as I hark
the tounges of the ancients,
damned and aflame,
chanting in madness…
Closer and closer,
the flames reaching higher.
Trial by fire! Trial by fire!
Coalescense of high and low.
Hand in hand with the damned I go.
A dance in shadows…
The burning fears of the world beyond,
at the end of these snakelike trails,
are the same as those which forged this heart
and so my birth through death prevails.
Dark are my dreams on the stonebed.
For no sunlight shall reach to the land of the dead.
In flames I shall at last become.
With fire I am one.
Underneath the cenotaph.
Songtekstvertaling
Levenloos en zuur van de dood en van de ondergang.
In de grond van mijn graf zal geen enkele bloem bloeien.
Niets dan de dood op deze aarde zal eeuwig duren.,
in dit mijn pad naar de andere kant.
En dus sluit ik mijn ogen…
Door de tunnels brandt de duisternis.
Door Naamah, koningin van de gateways.
De kaken van haar duisternis ze feesten op mijn ogen
als de laatste van de aardse lichten flikkert en sterft.
Donker zijn de dromen op de stonebed.
Want geen zonlicht zal het land der doden bereiken.
Terwijl ik door tunnels reis en een zwart gat.
In de rijken van de dood ongebonden.
Onder de cenotaph.
Openbaringen geopenbaard door de schemer trance.
Schaduwen van demonen in catacomben dansen.
Lichtgevende tekenen van onmogelijke vorm.
Diep reizen, geen terugkeer, geen ontsnapping.
Wonderlijke, voorspoedige wonderen zijn het donkerst.
Ik val op mijn knieën
en aanschouw als ik hoor
de tounges van de vroegeren,
verdoemd en brandend,
zingen in waanzin…
Dichterbij en dichterbij,
de vlammen komen hoger.
Vuurproef. Vuurproef.
Kolenmijn van hoog en laag.
Hand in hand met de verdoemde ik ga.
Een dans in de schaduw…
De brandende angsten van de rest van de wereld,
aan het einde van deze slangenvormige paden,
zijn dezelfde als degene die dit hart gesmeed hebben.
en zo overwint mijn geboorte door de dood.
Donker zijn mijn dromen op de stonebed.
Want geen zonlicht zal het land der doden bereiken.
In vlammen zal ik eindelijk worden.
Met vuur ben ik één.
Onder de cenotaph.