Warmen — They All Blame Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "They All Blame Me" van Warmen.
Songteksten
I was living alone with all my friends
I didn’t know my place
One moment they loved, laughed and cared
And another started to hate
I was running to them
Beging to stay, didn’t they understand
All I wanted was them to see what’s real
Try to forgive and forget
And they thought I was mad
But I was just sad
I knew they had won and wished me away
I was left behind
I had to look up and find them again
All I found was my lies
They deserted my life
Hit me hard, turned cold as ice
I thought I knew who they were
Now they’d dropped their disguise
And they thought I was mad
Still sad
I just wanted to cry
They wanted me to die
Hundreds of moments that I’ve forgot
Too many words that I’d not mind
Thoudsands of dreams didn’t come true
Losing someone and they all blame me I renewed myself still scarves were sore
But I learned to live again
Baby steps I’d walk a mile
And didn’t turn my head
I don’t know why I called them friends
Cause they didn’t forgive and forget
A new life and a new sunrise
Lonely but free
So I was mad
No more sad
Wanted to cry
Wanted me to die
Songtekstvertaling
Ik woonde alleen met al mijn vrienden.
Ik wist mijn plaats niet.
Op een moment hielden ze van, lachten en zorgden
En een ander begon te haten.
Ik rende naar ze toe.
Wilden blijven, begrepen ze dat niet?
Ik wilde alleen maar dat ze zagen wat echt is.
Probeer te vergeven en te vergeten
En ze dachten dat ik gek was.
Maar ik was gewoon verdrietig.
Ik wist dat ze hadden gewonnen en wenste me weg
Ik werd achtergelaten.
Ik moest ze weer zoeken.
Alles wat ik vond waren mijn leugens.
Ze lieten mijn leven in de steek.
Sla me hard, werd koud als ijs
Ik dacht dat ik wist wie ze waren.
Nu hadden ze hun vermomming laten vallen.
En ze dachten dat ik gek was.
Nog steeds verdrietig
Ik wilde alleen maar huilen.
Ze wilden dat ik stierf.
Honderden momenten die ik vergeten ben.
Te veel woorden die ik niet erg zou vinden.
Gijzelingen van dromen kwamen niet uit
Iemand verliezen en ze geven mij de schuld. Ik heb mezelf vernieuwd.
Maar ik leerde weer te leven.
Kleine stapjes ik zou een mijl lopen
En draaide mijn hoofd niet
Ik weet niet waarom ik ze vrienden noemde.
Omdat ze niet vergeven en vergeten
Een nieuw leven en een nieuwe zonsopgang
Eenzaam maar vrij
Dus ik was boos.
Geen verdriet meer.
Wilde huilen
Hij wilde dat ik doodging.