Wardrum — Four Seasons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Four Seasons" van Wardrum.
Songteksten
The summer lives in the shores of distant islands
Your face unlined in memories unperished
And through misleading delusions long cherished
Your voice will flicker once again on my lit candle
The fall came early your destiny was written
It seemed you saw fate looming at a distance
There was no tragedy occurred, no other instance
Only your eyes descended into darkness
The winter starts to melt but deep inside
It seems no faith will spring above this sorrow
The nights are long, the days are grey
No signs of hope shall reign
The spring felt strange as the days grew slightly longer
The sharpest contrast was me, it’s more than certain
As I stood watching alone behind the curtain
The heartache deep into my chest was growing stronger
The winter starts to melt but deep inside
It seems no faith will spring above this sorrow
The nights are long, the days are grey
No signs of hope shall reign
The morning breeze blows into my hair
Tall trees towering over me and life once more she wears
that weary smile on her face
The winter starts to melt but deep inside
It seems no faith will spring above this sorrow
The nights are long, the days are grey
No signs of hope shall reign
And as the years go by, I realize
No faith will ever spring above this sorrow
The nights are long, the days are grey
No signs of hope shall reign
Songtekstvertaling
De zomer leeft op de kusten van afgelegen eilanden
Je gezicht was onbeschadigd in herinneringen.
En door al lang gekoesterde misleiding
Je stem zal weer flikkeren op mijn brandende kaars.
De val kwam vroeg je lot werd geschreven
Het leek erop dat je het lot op een afstand zag aankomen.
Er is geen tragedie gebeurd, geen ander geval.
Alleen je ogen zijn neergedaald in de duisternis.
De winter begint te smelten maar diep van binnen
Het lijkt erop dat er geen geloof boven dit verdriet zal komen.
De nachten zijn lang, de dagen zijn grijs
Geen tekenen van hoop zullen regeren.
De lente voelde vreemd toen de dagen iets langer werden.
Het scherpste contrast was ik, het is meer dan zeker
Terwijl ik alleen stond te kijken achter het gordijn
Het hartzeer diep in mijn borst werd sterker
De winter begint te smelten maar diep van binnen
Het lijkt erop dat er geen geloof boven dit verdriet zal komen.
De nachten zijn lang, de dagen zijn grijs
Geen tekenen van hoop zullen regeren.
De ochtendwind waait in Mijn haar
Hoge bomen die over me heen hangen en het leven dat ze weer draagt
die vermoeide glimlach op haar gezicht
De winter begint te smelten maar diep van binnen
Het lijkt erop dat er geen geloof boven dit verdriet zal komen.
De nachten zijn lang, de dagen zijn grijs
Geen tekenen van hoop zullen regeren.
En als de jaren voorbij gaan, realiseer ik me
Geen geloof zal ooit boven dit verdriet uitkomen.
De nachten zijn lang, de dagen zijn grijs
Geen tekenen van hoop zullen regeren.