Walter Brennan — The Epic Ride of John H. Glenn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Epic Ride of John H. Glenn" van Walter Brennan.
Songteksten
They have been thinking about for a long long time,
since old buck rodgers was in hes prime.
They worked and they worked till they knowed what they had to know,
and now they was ready to make it go.
But they needed a man, they needed a man.
There was a guy with freckles, the way its told.
With brains and courage just 40 year old.
Hes hands was quick and hes nerves was like steele,
something about him made them feel.
He was they’re man.
10 times he waited while the count went down,
and the sea and weather turned around.
He sat up there in a frosted ship
and a thousand hands that couldnt slip had a job to do.
For that man.
Till the mighty atlas with a barrel of fire,
and a brain of steele that would never tire.
First on through a hole in the cloud,
and left behind a cheering crowd shouting: GO GO GO
The friendship 7 rattled and shoocked and only a brave man dared to look,
along the capsel charted through space by the will of man
and the hand of grace:
i am go, i am go.
He went three times around, from day to night.
And the people wondered, would it be he’s last flight,
would the rockets all fire, every man felt fear.
But controll could hear John loud and clear: I feel fine, i feel fine.
Then the friendship 7 with all its glory drifted down
out of the sky and in to the story.
That you would never erase from the minds of man.
The Epic Ride of John H. Glenn, he was that man!
Songtekstvertaling
Ze denken al heel lang over,
sinds buck rodgers in hes prime zat.
Ze werkten en werkten tot ze wisten wat ze moesten weten.,
en nu waren ze er klaar voor.
Maar ze hadden een man nodig, ze hadden een man nodig.
Er was een man met sproeten, zoals het verteld is.
Met hersens en moed net 40 jaar oud.
Zijn handen waren snel en zijn zenuwen waren als steele.,
iets aan hem liet ze voelen.
Hij was hun man.
Tien keer wachtte hij terwijl de telling zakte.,
en de zee en het weer draaiden om.
Hij zat daar in een bevroren schip.
en duizend handen die niet konden uitglijden hadden werk te doen.
Voor die man.
Tot de machtige atlas met een vat vol vuur,
en een brein van steele dat nooit moe zou worden.
Eerst door een gat in de wolk,
en liet een gejuichende menigte schreeuwen:
De friendship 7 schrikte en schoot en alleen een dappere man durfde te kijken,
langs de kapsel in kaart gebracht door de ruimte door de wil van de mens
en de hand van genade:
ik ga, ik ga.
Hij ging drie keer rond, van dag tot nacht.
En de mensen vroegen zich af, zou het zijn laatste vlucht zijn,
zouden de raketten allemaal vuren, elke man voelde angst.
Maar controll kon John luid en duidelijk horen: Ik voel me prima, ik voel me prima.
Toen dreef de vriendschap 7 met al zijn glorie naar beneden
uit de lucht en in het verhaal.
Dat je nooit uit de gedachten van de mens zou wissen.
De epische rit van John H. Glenn, hij was die man!