Vulgaires Machins — Un peu plus fort songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un peu plus fort" van Vulgaires Machins.
Songteksten
Comme une bouée au milieu de nulle part
Tu as peint le bonheur sur mes idées noires
Plutôt périr que subir tes absences
Plutôt mourir qu’accepter le silence
Comme la raison d’expliquer ma présence
Enfin un peu de lumière sur le non-sens
Tu es la plus belle mélodie du monde
Tu m’as réanimé pour l’instant
D’une seconde qui passe
Tu as masqué l’affliction
Et le désert entre nos regards
Dis-leur la haine en moi qui tombe
Donne-leur l’explication
Mets le volume un peu plus fort
Sans ta présence je m'éteins sans remords
Tu me fais tourner la terre dans le bon sens
Tu me fais pleurer pour éteindre la tourmente
Tu seras toujours le meilleur des exemples
Au-dessus des horreurs de ce monde imbécile
Toute sa folie, ses raisons, sa violence
Tous les mensonges, mon cœur qui se déchire
Je vais continuer de croire
À toutes les secondes qui passent
À lutter l’affliction
Tu me donnes le courage d’offenser encore
Tu me donnes la preuve, je n’ai pas eu tort
Tu me donnes une exception
Mets le volume un peu plus fort
Le temps d’une seconde qui passe
Pour lutter l’affliction
Et le désert entre nos regards
Dis-leur, le doute en moi est mort
Devant l’aversion
Même si la question revient encore
Est-ce qu’il faut que je vive
Ou il faut que je meure
Est-ce qu’il faut que je ris
Ou il faut que je pleure
Est-ce qu’il faut que je m’invente la lumière
Que je m’invente le bonheur
Le courage de rester et panser le malheur
J’inventerai l’impossible, j’inventerai l’impossible
Songtekstvertaling
Als een boei in niemandsland
Je schilderde geluk op mijn zwarte ideeën.
Sterf liever dan te lijden onder je afwezigheid.
Sterf liever dan stilte te accepteren.
Als de reden voor mijn aanwezigheid
Eindelijk een beetje licht op onzin
Je bent de mooiste melodie ter wereld.
Je hebt me nu gereanimeerd.
Van een voorbijgaande seconde
Je maskeerde de aandoening
En de woestijn tussen onze ogen
Vertel hen de haat in mij die valt
Geef ze de uitleg.
Zet het volume wat harder.
Zonder jouw aanwezigheid sterf ik zonder wroeging.
Door jou draai ik de aarde op de juiste manier om.
Je laat me huilen om de kwelling te onderdrukken.
Je zult altijd de beste voorbeelden zijn.
Boven de verschrikkingen van deze stomme wereld
Al zijn waanzin, zijn redenen, zijn geweld
Alle leugens, mijn hart dat huilt
Ik zal blijven geloven
Tot elke seconde die voorbij gaat
Om kwelling te bestrijden
Je geeft me de moed weer te beledigen.
Je geeft me bewijs, ik had het niet mis.
Je geeft me een uitzondering.
Zet het volume wat harder.
De tijd van een passerende seconde
Om kwelling te bestrijden
En de woestijn tussen onze ogen
Zeg hen dat de twijfel in mij dood is.
Voor de aversie
Zelfs als de vraag nog steeds ter sprake komt
Moet Ik Leven?
Of ik moet sterven.
Moet ik lachen?
Of ik moet huilen.
Moet ik het licht uitvinden?
Dat ik geluk uitvind
De moed om te blijven en ongeluk te genezen
Ik zal het onmogelijke uitvinden, Ik zal het onmogelijke uitvinden.