Voxtrot — Four Long Days songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Four Long Days" van Voxtrot.
Songteksten
Lights are fading, the feeling is back
This is the closest thing to disaster
Keep on fading, snow white into black
The kind of thing you laugh about after
And we were stuck, stacking misery
Four long days, in an ugly town
We pretend to know about misery
And never felt the cold sun beating down
But you will soon
Watching TV, and flirting with fate
He drank my cold soul under the table
Fame and fever, to risk and to lay
You shouldn’t cry you’re willing and able
I have locked, in a great image here
Avoiding the cop, in an ugly stare
And staring back, it’s what you bargained for
You never felt the cold sun beating down
But you will soon
You had this family to support
One house and three young children, biting at your hands
I don’t pretend to understand
But listen, listen, listen, I, I, I, I, I Have never liked that look in your eyes
And I, I, I, I, I Am still shouting «please, please, forgive me for what I’ve done»
What have I done?
Why is this taking so long?
The love is cold but
The engine is warm
I think of home, I think of the sweet life
Of sweat and sunshine, and sandals and shorts
We had to feel my sprain on the hi-fi
We got bored, in our own living room
So we got stuck with an ugly fence
That kills your days, and makes you forget a lot
And then you feel the hot son beating down, and you start to cry
Songtekstvertaling
De lichten vervagen, het gevoel is terug.
Dit is het dichtste bij een ramp.
Blijf vervagen, Sneeuwwitje in het zwart
Het soort dingen waar je daarna om lacht
En we zaten vast, we stapelden ellende op.
Vier lange dagen, in een lelijke stad
We doen alsof we van ellende afweten.
En ik heb de koude zon nog nooit gevoeld.
Maar binnenkort wel.
TV kijken en flirten met het lot
Hij dronk mijn koude ziel onder de tafel.
Fame and fever, to risk and to lay
Je moet niet huilen. je bent bereid en in staat.
Ik heb hier een prachtig beeld.
De agent ontwijken, in een lelijke blik
En terugkijkend, is het waar je voor onderhandelde.
Je hebt de koude zon nooit onder gevoeld.
Maar binnenkort wel.
Je had deze familie om te onderhouden.
Een huis en drie jonge kinderen, bijten in je handen
Ik doe niet alsof ik het begrijp.
Maar luister, luister, luister, ik, Ik, Ik, Ik, Ik heb nooit van die blik in je ogen gehouden.
En ik, Ik, Ik, Ik, Ik schreeuw nog steeds "alsjeblieft, alsjeblieft, vergeef me voor wat ik heb gedaan»
Wat heb ik gedaan?
Waarom duurt dit zo lang?
De liefde is koud maar
De motor is warm
Ik denk aan thuis, Ik denk aan het mooie leven
Van zweet en zonneschijn, en sandalen en korte broeken
We moesten mijn verstuiking voelen op de hi-fi.
We verveelden ons in onze eigen woonkamer.
Dus we zaten opgescheept met een lelijk hek.
Dat doodt je dagen en laat je veel vergeten.
En dan voel je de hete zoon neerslaan, en je begint te huilen