Volo — Montréal songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Montréal" van Volo.

Songteksten

On s’est dit adieu, sans rien se promettre
Au revoir est un voeu, trop plein de peut-être
On s’est séparés, devant une vitrine
Toute illuminée, d’la rue Sainte Catherine
Perdu rue Rachel, j’ai du marcher trop
'Faut que j’me rappelle où j’prends mon métro
Les rues les quartiers, j’les connais à peine
J’fume des Du Maurier que d’puis une semaine
J’suis mêlé, je m’emmêle les pédales
J’suis tout mêlé dans les rues de Montréal
Je passe chez un pote, station Saint Laurent
Lui et sa gang ils fument du pot'
Sans perdre leur accent
Et la souveraineté, entre souverainistes
C’est un sujet qu’est discuté neuf fois sur dix
Pendant qu’ils refont l’histoire, des référendums
J’tire sur l’pétard, que me tend un chum
Ca me gèle la face, faut qu’je bouge d’ici
J’ai plus qu’le goût d’sucer d’la glace en Abitibi
J’suis mêlé, je m’emmêle les pédales
J’suis tout mêlé dans les rues de Montréal
D’habitude j’aime, bien l’hiver
Je trouve ça beau, quand tout est blanc
Quand y’a d’la neige partout parterre
Et qu’on s’enfonce en marchant dedans
Mais là j’avoue qu’je, suis tanné
Sur le Mont Royal, y’avait plein d’monde
Au pied d’la stèle, de Jacques Cartier
Personne m’a vu, pleurer ma blonde
J’suis mêlé, je m’emmêle les pédales
J’suis tout mêlé dans les rues de Montréal

Songtekstvertaling

We hebben afscheid genomen, zonder iets te beloven.
Vaarwel is een wens, te vol van misschien
We splitsen ons op voor een raam.
Alles verlicht, van Rue Sainte Catherine
Ik verloor Rachel Street, ik moest te veel lopen.
'Ik moet onthouden waar ik mijn metro neem
De straten, de buurten, ik ken ze nauwelijks.
Ik rook pas een week later Du Maurier.
Ik ben in de war.
Ik zit helemaal in de straten van Montreal.
Ik logeer bij een vriend, station Saint Laurent.
Hij en zijn bende roken wiet.
Zonder hun accent te verliezen
En soevereiniteit, tussen vorsten
Dit is een onderwerp dat negen van de tien keer besproken wordt.
Terwijl zij geschiedenis schrijven, referenda
Ik schiet op het rotje, dat een maat me bereikt.
Het vriest mijn gezicht, ik moet hier weg.
Ik heb meer dan de smaak van ijs zuigen in Abitibi.
Ik ben in de war.
Ik zit helemaal in de straten van Montreal.
Meestal hou ik van Winter.
Ik vind het mooi, als alles wit is
Als er overal sneeuw ligt
En laat ons zinken in het lopen
Maar nu beken ik dat ik bruin ben.
Op Mount Royal waren er genoeg mensen.
Aan de voet van de stele, door Jacques Cartier
Niemand zag me, huilend mijn Blondje
Ik ben in de war.
Ik zit helemaal in de straten van Montreal.