Владислав Медяник — Первая Любовь (Дуэт С Л.Успенской) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Первая Любовь (Дуэт С Л.Успенской)" van Владислав Медяник.
Songteksten
Ночь заманила на удачу нас к себе,
Закутав дерзкую мечту в слова любви.
Тогда мне было, сколько и тебе,
И мы, как дети, друг без друга не могли.
Ты называл меня любимою своей,
И мы теряли осторожность, не боясь,
Что скажут люди — что нам до людей,
Ты был в ту ночь моим, а я была твоя.
Никто не знал тогда, что мир станет серым,
Горела страстью одинокая скрипка.
Ей не хотелось понимать, что наверно
Мы назовём это нашей ошибкой.
И на прощанье лишь вздох сожаленья,
Всё время рядом любовь и мученье.
Мне показалось — это было не со мной,
Жизнь пролетела, словно стая журавлей.
Я испугалась, что может быть с тобой
Мы никогда уже не встретимся теперь.
И вот мы встретились в тумане наших снов,
Была ты замужем, а я уже женат.
И напевал нам ветер музыку без слов,
Он точно знает, что никто не виноват.
Никто не знал тогда, что мир станет серым,
Горела страстью одинокая скрипка.
Ей не хотелось понимать, что наверно
Мы назовём это нашей ошибкой.
И на прощанье лишь вздох сожаленья,
Всё время рядом любовь и мученье.
Songtekstvertaling
De nacht heeft ons er naar toe gelokt voor geluk.,
Een gewaagde droom in woorden van liefde.
Ik was toen zo oud als jij.,
En wij, als kinderen, konden niet zonder elkaar leven.
Je noemde me je geliefde.,
En we verloren onze voorzichtigheid zonder bang te zijn.,
Wat mensen zullen zeggen - wat geven we om mensen,
Je was die avond van mij en ik was van jou.
Niemand wist toen dat de wereld grijs zou worden.,
Een eenzame viool verbrand met passie.
Ze wilde niet weten wat er aan de hand was.
We noemen het Onze Fout.
En bij het afscheid slechts een zucht van spijt,
De hele tijd in de buurt van liefde en kwelling.
Ik dacht dat ik het niet was.,
Het leven vloog voorbij als een zwerm kraanvogels.
Ik was bang voor wat er met je zou kunnen gebeuren.
We zullen elkaar nooit meer zien.
En dus ontmoetten we elkaar in de mist van onze dromen,
Jij was getrouwd en ik ben al getrouwd.
En de wind zong voor ons muziek zonder woorden,
Hij weet zeker dat niemand de schuld heeft.
Niemand wist toen dat de wereld grijs zou worden.,
Een eenzame viool verbrand met passie.
Ze wilde niet weten wat er aan de hand was.
We noemen het Onze Fout.
En bij het afscheid slechts een zucht van spijt,
De hele tijd in de buurt van liefde en kwelling.