Владимир Высоцкий — В день, когда мы, поддержкой земли заручась songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "В день, когда мы, поддержкой земли заручась" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
В день, когда мы, поддержкой земли заручась,
По высокой воде, по соленой, своей,
Выйдем в точно назначенный час, —
Море станет укачивать нас,
Словно мать непутевых детей.
Волны будут работать — и в поте лица
Корабельные наши бока иссекут,
Терпеливо машины начнут месяца
Составлять из ритмичных секунд.
А кругом — только водная гладь, — благодать!
И на долгие мили кругом — ни души!..
Оттого морякам тяжело привыкать
Засыпать после качки в уютной тиши.
Наши будни — без праздников, без выходных, —
В море нам и без отдыха хватит помех.
Мы подруг забываем своих:
Им — до нас, нам подчас не до них, —
Да простят они нам этот грех!
Нет, неправда! Вздыхаем о них у кормы
И во сне имена повторяем тайком.
Здесь совсем не за юбкой гоняемся мы,
Не за счастьем, а за косяком.
А кругом — только водная гладь, — благодать!
Ни заборов, ни стен — хоть паши, хоть пляши!..
Оттого морякам тяжело привыкать
Засыпать после качки в уютной тиши.
Говорят, что плывем мы за длинным рублем, —
Кстати, длинных рублей просто так не добыть, —
Но мы в море — за морем плывем,
И еще — за единственным днем,
О котором потом не забыть.
А когда из другой, непохожей весны
Мы к родному причалу придем прямиком, —
Растворятся морские ворота страны
Перед каждым своим моряком.
В море — водная гладь, да еще — благодать!
И вестей — никаких, сколько нам ни пиши…
Оттого морякам тяжело привыкать
Засыпать после качки в уютной тиши.
И опять уплываем, с землей обручась —
С этой самою верной невестой своей, —
Чтоб вернуться в назначенный час,
Как бы там ни баюкало нас
Море — мать непутевых детей.
Вот маяк нам забыл подморгнуть с высоты,
Только пялит глаза — ошалел, обалдел:
Он увидел, что судно встает на винты,
Обороты врубив на предел.
А на пирсе стоять — все равно благодать, —
И качаться на суше, и петь от души.
Нам, вернувшимся, не привыкать привыкать
После громких штормов к долгожданной тиши!
Songtekstvertaling
Op de dag dat wij, de steun van de aarde,,
Op hoog water, op zout, zijn eigen,
We vertrekken op de afgesproken tijd., —
De zee zal ons rocken,
Als een moeder van eigenzinnige kinderen.
De golven zullen werken-en in het zweet
De zijkanten van ons schip worden afgesneden.,
Geduldig zullen de machines de maand beginnen
Bestaat uit ritmische seconden.
En overal-alleen het wateroppervlak, - grace!
En niemand in de buurt!
Daarom is het moeilijk voor matrozen om er aan te wennen.
Val in slaap na het werpen in een gezellige stilte.
Onze weekdagen - zonder vakantie, zonder vrije dagen, —
We hebben genoeg problemen op zee zonder rust.
We vergeten onze vrienden:
Ze geven niet om ons, en soms geven we niet om hen. —
Mogen ze ons deze zonde vergeven!
Nee, Het is niet waar! We zuchten naar hen bij de achtersteven.
En in een droom, herhalen we de namen stiekem.
We zitten niet achter een rok aan.,
Niet voor geluk, maar voor een joint.
En overal-alleen het wateroppervlak, - grace!
Geen hekken, geen muren - zelfs ploegen, zelfs dansen!..
Daarom is het moeilijk voor matrozen om er aan te wennen.
Val in slaap na het werpen in een gezellige stilte.
Ze zeggen dat we varen voor de lange roebel, —
Trouwens, je kunt niet zomaar lange roebel krijgen., —
Maar we zijn in de zee-voorbij de zee varen we,
En toch-voor een enkele dag,
Wat je later niet zult vergeten.
En wanneer van een andere, Andere Lente
We komen rechtstreeks naar de inheemse pier., —
De Zeepoort van het land zal ontbinden
Voor elk van zijn matrozen.
In het zeewateroppervlak, en even-grace!
En geen nieuws, hoeveel je ons ook schrijft.…
Daarom is het moeilijk voor matrozen om er aan te wennen.
Val in slaap na het werpen in een gezellige stilte.
En weer varen we weg, verloofd met de aarde —
Met deze trouwste bruid van hem, —
Om op de afgesproken tijd terug te keren,
Wat het ook is dat ons dwars zit.
De zee is de moeder van eigenzinnige kinderen.
Hier is de vuurtoren we vergeten te knipogen van de hoogte,
Alleen gestaard, versuft, verbijsterd.:
Hij zag dat het schip op de propellers stapte.,
De snelheidsschuif op de grens.
En op de pier staan is nog steeds een zegen, —
En zwaai op het land, en zing vanuit het hart.
Wij, die zijn teruggekeerd, zijn er niet aan gewend om er aan te wennen.
Na harde stormen naar de langverwachte stilte!