Владимир Высоцкий — Сорок девять дней songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сорок девять дней" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
Суров же ты, климат охотский, —
Уже третий день ураган.
Встает у руля сам Крючковский,
На отдых — Федотов Иван.
Стихия реветь продолжала —
И Тихий шумел океан.
Зиганшин стоял у штурвала
И глаз ни на миг не смыкал.
Суровей, ужасней лишенья,
Ни лодки не видно, ни зги, —
И принято было решенье —
И начали есть сапоги.
Последнюю съели картошку,
Взглянули друг другу в глаза…
Когда ел Поплавский гармошку,
Крутая скатилась слеза.
Доедена банка консервов
И суп из картошки одной, —
Все меньше здоровья и нервов,
Все больше желанье домой.
Сердца продолжали работу,
Но реже становится стук,
Спокойный, но слабый Федотов
Глотал предпоследний каблук.
Лежали все четверо в лежку,
Ни лодки, ни крошки вокруг,
Зиганшин скрутил козью ножку
Слабевшими пальцами рук.
На службе он воин заправский,
И штурман заправский он тут.
Зиганшин, Крючковский, Поплавский —
Под палубой песни поют.
Зиганшин крепился, держался,
Бодрил, сам был бледный как тень,
И то, что сказать собирался,
Сказал лишь на следующий день.
«Друзья!..» Через час: «Дорогие!..»
«Ребята!- Еще через час.-
Ведь нас не сломила стихия,
Так голод ли сломит ли нас!
Забудем про пищу — чего там!-
А вспомним про наш взвод солдат…»
«Узнать бы, — стал бредить Федотов, —
Что у нас в части едят?»
И вдруг: не мираж ли, не миф ли —
Какое-то судно идет!
К биноклю все сразу приникли,
А с судна летел вертолет.
…Окончены все переплеты —
Вновь служат, — что, взял, океан?!-
Крючковский, Поплавский, Федотов,
А с ними Зиганшин Асхан!
Songtekstvertaling
U bent hard, het klimaat van Okhotsk, —
Het is de derde dag van de orkaan.
Kryuchkovsky neemt zelf het roer over.,
Op vakantie, Ivan Fedotov.
Het element bleef brullen —
En de oceaan brulde zachtjes.
Ziganshin zat achter het stuur.
Ik heb mijn ogen geen moment gesloten.
Harder, verschrikkelijker dan ontbering.,
Geen boot in zicht, geen zgi., —
En de beslissing werd genomen —
En ze begonnen laarzen te eten.
De laatste was aardappelen.,
Ze keken elkaar in de ogen.…
Toen ik Poplavsky accordeon at,
Een koele scheur.
Blikje ingeblikt voedsel
En aardappelsoep., —
Minder gezondheid en zenuwen,
Steeds meer verlangen om naar huis te gaan.
Harten bleven werken,
Maar het kloppen komt minder vaak voor.,
Kalm, maar zwak Fedotov
Slikte de voorlaatste hiel in.
Alle vier lagen ze op de grond.,
Geen boot, geen kruimels.,
Ziganshin verdraaide het been van een geit
Zwakke vingers.
In dienst is hij een soldaat van het tankstation.,
En hij is een echte Navigator hier.
Ziganshin, Kryuchkovsky, Poplavsky —
Liedjes worden benedendeks gezongen.
Ziganshin,
Hij was zo bleek als een schaduw,
En wat ik wilde zeggen,
Hij zei niets tot de volgende dag.
"Vrienden!.."een uur Later:" schat!.."
"Jongens!"Nog een uur."-
Want we zijn niet gebroken door de elementen.,
Zal de honger ons breken?
Vergeet het eten-wat er is!-
En denk aan ons peloton soldaten..."
"Ik zou het graag willen weten," begon Fedotov te Raven,
Wat eten ze in onze eenheid?"
En plotseling: is het een luchtspiegeling of een mythe —
Er komt een schip aan.
Ze keken allemaal tegelijk naar de verrekijker.,
Er vloog een helikopter vanaf het schip.
...Alle banden zijn klaar. —
Opnieuw dienen-dat, nam, Oceaan?! -
Kryuchkovsky, Poplavsky, Fedotov,
En met hen Ziganshin Ashan!